IV SAB/Po 99/15
PostanowienieWSA w Poznaniu2015-09-01
Skład orzekający: Józef Maleszewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania przez stronę trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub nieuiszczenia wpisu sądowego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie poprzedziła jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., co stanowi warunek formalny jej wniesienia. Dodatkowo, skarga podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia należnego wpisu sądowego, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie opłaty adiacenckiej. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu niepoprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał skarżącego do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący nie wykazał wyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa ani nie uiścił wpisu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 01 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. S. W. (dalej jako "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie opłaty adiacenckiej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na niepoprzedzenie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2015 r. Skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. dalej jako "K.p.a."), w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że nie wyczerpał środków zaskarżenia. Równocześnie zarządzeniem z tego samego dnia skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 6).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie wykazał wyczerpania trybu wynikającego z art. 37 § 1 K.p.a., ani też nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a.
Z analizy przedłożonych przez organ akt sprawy nie wynika, aby wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący poprzedził wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Również na wezwanie Sądu skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem przedmiotowej skargi wyczerpał środki zaskarżenia. Wskazane powyżej wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 25 lipca 2015 r. (k. 11), co oznacza, że ostatnim dniem do wykonania zarządzenia był dzień 3 sierpnia 2015 r.
W świetle powyższego Sąd stwierdza, że skoro Skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą na bezczynność do sądu administracyjnego, to skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało ją odrzucić.
Skargę należało odrzucić w pierwszym rzędzie z powodu nieuiszczenia przez stronę skarżącą wpisu sądowego. W myśl bowiem art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wynika, że do dnia 31 sierpnia 2015 r. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu.
Z tych powodów, na podstawie art 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło