IV SO/Po 1/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na działanie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej postanawia odmówić prawa pomocy /-/ B. Popowska R. C. w dniu [...] stycznia 2007r. złożył pismo opisane jako skarga na działanie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej. Z ogólnikowej treści pisma wynika, iż może chodzić o prawo o przyznanie renty wojskowej. W piśmie tym Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na braki formalne skargi uniemożliwiające nadanie sprawie właściwego biegu, pismami z dnia [...] lutego 2007 r. i [...] marca 2007 r. (doręczonymi odpowiednio w dniu [...].02.07 i w dniu [...].03.07r. - k. 7 i 12 akt) na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) wezwano Skarżącego do oznaczenia organu, którego działalności skarga dotyczy oraz do określenia żądania i jego podstawy oraz zwięzłego uzasadnienia. Jednocześnie z drugim pismem, mając na uwadze zawarty w piśmie z dnia [...] stycznia 2007r. wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony z naruszeniem art. 252 §2 ppsa tj. z pominięciem urzędowego formularza wniosku, Sąd pismem z dnia [...] marca 2007r. (odebranym w dniu [...] marca 2007r. - k. 12 akt) przesłał Skarżącemu urzędowy formularz i pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni. R. C. w zakreślonym terminie przesłał wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie uzupełnił jednak przy tym braków formalnych skargi. Również pismo Sądu z dnia [...] kwietnia 2007 r. wzywające do sprecyzowania skargi, R. C. pozostawił bez odpowiedzi, pomimo osobistego odbioru ww. pisma (k. 17a akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo określone przez R. C. jako "skarga" nie spełnia wymogów, jakie art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) wiąże z pismem strony ani wymogów, jakim zgodnie z art. 57 § 1 powinna odpowiadać skarga. Zgodnie bowiem z art. 46 §1 każde pismo strony powinno zawierać oznaczanie sądu do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika i wymienienie załączników. Ponadto na mocy art. 57 §1 ppsa skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy i określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Powyższe wymagania muszą być spełnione przynajmniej w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. W związku z treścią obu przepisów, które określają wymogi formalne pisma procesowego i skargi, Sąd nie ma podstaw, by sprawie ze "skargi" R. C. nadać prawidłowy bieg. Nie uniemożliwia to jednak rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wobec ogólnikowej treści pisma, mając również na uwadze fakt, iż Skarżący pomimo stosownych wezwań nie uzupełnił danych pozwalających na identyfikację zaskarżonego aktu lub czynności, uwzględniając zasadę, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, na podstawie art. 247 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Popowska AT