IV SO/Po 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. sprawy z wniosku Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. c/a Burmistrz Miasta i Gminy S. w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy postanawia 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywnę w kwocie 500 (pięćset) zł; 2. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 roku pełnomocnik Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. domagał się wymierzenia Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywny za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art.54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Pełnomocnik uzasadnił swoje żądnie tym, że stowarzyszenie w dacie [...] listopada 20011 roku sporządziło skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w załatwieniu sprawy- określeniu środowiskowych uwarunkowań zgody dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwórstwa mięsa. Skarga ta wpłynęła do Urzędu Miasta i Gminy w S. w dniu [...] listopada 2011 roku. Mimo upływu trzydziestu dni wyznaczonych z ustawy na jej przekazanie do Sądu Administracyjnego ,organ do dnia [...] stycznia 2012 roku nie wywiązał się ze swoich obowiązków. Pełnomocnik Stowarzyszenia zawnioskował również o zasądzenie na jego rzecz zwrot kosztów postępowania w wysokości 357 zł. W tym 100 zł z tytułu opłaconego wpisu sądowego,240 zł wynagrodzenia dla pełnomocnika (radcy prawnego ) oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy S. podał, że skargę do Sądu przekazał pismem z dnia [...] stycznia 2012 roku . Dodatkowo podkreślił, że skarżące Stowarzyszenie złożyło również zażalenie na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu( zwanego dalej Kolegium) ,które to dotyczyło bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy S. w załatwieniu sprawy dotyczącej uwarunkowań środowiskowych zgody na dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwórstwa mięsa. Sprawa ta do dnia [...] lutego 2012 roku nie została rozstrzygnięta przez Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(zwanej dalej p.p.s.a.) wymaga przekazania sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę. Niezastosowanie się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 wystąpi zarówno w wypadku niepodjęcia przez organ administracji publicznej w terminie czynności wymienionych w tym przepisie, jak i w wypadku ograniczenia się przez ten organ do wykonania jedynie niektórych z tych czynności, np. przekazania sądowi administracyjnemu skargi i odpowiedzi na skargę, ale bez akt sprawy. W niniejszej sprawie Sąd przyjął, że Burmistrz Miasta i Gminy S. zaniedbał powyższe obowiązki. Skarga na bezczynność została złożona przez skarżące Stowarzyszenie w dniu [...] listopada 201 roku do Urzędu Miasta i Gminy S. w a więc do Sądu powinna być przez organ przekazana do dnia 19 grudnia 2011 roku. Jak wynika z akt sądowych (k.139) skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dopiero w dacie [...] stycznia 2012 roku. Be znaczenia dla sprawy natomiast jest fakt ,że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznawało z opóźnieniem zażalenie Stowarzyszenia złożone na bezczynność Burmistrza w zakresie załatwienia sprawy związanej z określeniem uwarunkowań środowiskowych. Złożenie takiego zażalenia ma jedynie znaczenie przy rozpoznawaniu już samej skargi na bezczynność w zakresie wyczerpania wymaganego postępowania administracyjnego. W tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w postanowieniu z dnia 17 maja 2011 roku I OZ 344/11 ,że przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011r wynosiło ono 3399,52 zł (M.P z 2012 roku poz.63) Sąd w niniejszej sprawie uznał ,że wysokość grzywny w kwocie 500 zł jest adekwatna do zawinienia organu. Skarga bowiem została do Sądu przekazana z 38-dniowym opóźnieniem. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą sumę złożyły się: 100 zł tytułem wpisu od skargi, 240 zł tytułem kosztów zastępstwa radcowskiego i 17 zł tytułem zwrotu opłaty za udzielone pełnomocnictwo. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie stawki minimalnej tytułem kosztów zastępstwa radcowskiego, zasady ustalania wysokości kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego określone zostały w art. 205 ppsa, który w § 2 przewiduje, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Stosownie do treści art. 205 § 3 ppsa zawierającego delegację do stosowania odrębnych przepisów w zakresie ustalania wysokości przysługujących należności stronie, do określania stawek opłat za czynności radców prawnych reprezentujących stronę stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 2 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji wynosi 240 zł. Zdaniem Sądu, nakład pracy radcy prawnego, rodzaj i stopień zawiłości tej sprawy uzasadniają przyznanie fachowemu pełnomocnikowi procesowemu wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej.