IV SO/Po 10/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Protokolant st.sekr.sąd.Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. sprawy z wniosku W. T. i S. T. przeciwko "X" Sp. z o.o. z siedzibą w P. w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi 1. wymierza organowi "X" Spółka z o.o. w P. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych); 2. zasądza od "X" Spółka z o.o. w P. na rzecz skarżących W. T. i S. T. solidarnie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych Pismem procesowym z dnia 31 lipca 2013r. W. i S. małż. T. reprezentowani przez pełnomocnika złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek o wymierzenie "X" spółka z o.o. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ reprezentowany przez pełnomocnika pismem z dnia 29 sierpnia 2013 r. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, iż nieprzekazanie akt w terminie nastąpiło bez winy organu albowiem skarga nie została skierowana do siedziby spółki, a do jej komórki organizacyjnej zajmującej się jedynie kwestiami technicznymi związanymi z działalnością spółki. Postanowieniem z dnia 26 września 2013r. sygn. akt II SO/Go 13/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania niniejszego wniosku i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu zgodnie z właściwością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie przepis ten doznaje modyfikacji, albowiem strona w postępowaniu administracyjnym wystąpiła ze swoim żądaniem w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym organ powinien przekazać skargę wnioskodawcy w terminie 15 dni od dnia jej wpływu stosownie do regulacji art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na mocy powyższego przepisu do skarg rozpoznawanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: - przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; - skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco- restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie. Nie ulega wątpliwości, że dnia 21 czerwca 2013r. wpłynęła do organu (Rejonu Dystrybucji Międzychód Enea Operator spółka z o.o.) skarga z dnia 13 czerwca 2013r. na odmowę udzielenia informacji publicznej. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy została przekazana do Sądu w dniu 29 sierpnia 2013r. Również pismem z dnia 29 sierpnia 2013r. udzielona została informacja przez Spółkę, która stan bezczynności usunęła. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013r. sygn. akt IV SAB/Po 99/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie sądowo-administracyjne i stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Sąd ten m.in. wskazał, iż stanu zaistniałej bezczynności w żadnej mierze nie usprawiedliwia wyrażane w korespondencji ze skarżącymi przekonanie, że Spółka nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania żądanych informacji. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że organ nie wywiązał się w przepisanym terminie z ciążącego na nim obowiązku ( nie przesłał skargi wraz z aktami do Sądu przez ponad 2 miesiące) i dlatego należało uwzględnić zgłoszony wniosek. Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacja art. 154 § 6 wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzonej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi. Skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto niniejsza skarga dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W związku z powyższym Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a.