IV SO/Po 12/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-02-19

Skład orzekający: Izabela Bąk-Marciniak, Ewa Kręcichwost-Durchowska, Anna Jarosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wymierzyć organowi grzywnę za nieprzekazanie skargi, jeśli organ zaprzecza jej otrzymaniu, a skarżący przedstawia jedynie dowód wysłania wiadomości e-mail?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może wymierzyć organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, jeśli organ zaprzecza jej otrzymaniu, a skarżący nie przedstawił dowodu doręczenia skargi organowi. Dowód wysłania wiadomości e-mail nie jest równoznaczny z jej otrzymaniem przez adresata, a tym samym nie rozpoczyna biegu terminu do przekazania skargi sądowi.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł do WSA w Poznaniu wniosek o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w G. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Skarżący twierdził, że wniósł skargę drogą elektroniczną, ale organ zaprzeczył jej otrzymaniu, przedstawiając dowody braku wpływu takiej korespondencji. Sąd analizował, czy dowód wysłania wiadomości e-mail przez skarżącego jest wystarczający do stwierdzenia otrzymania skargi przez organ.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie organowi grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. sprawy z wniosku A. Z. przeciwko Prezesowi Sądu Rejonowego w G. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia oddalić wniosek Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w G. grzywny za nie przekazanie skargi z dnia [...] października 2013 r. do sądu. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że w dniu [...] października 2013 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosła skargę na bezczynność organu w udostępnieniu żądanej informacji publicznej. Dalej strona podniosła, że do chwili obecnej organ nie dopełnił ustawowego obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej Ppsa). W odpowiedzi na wniosek organ podniósł, że w związku ze złożonym wnioskiem przeprowadzono czynności w celu ustalenia kiedy wpłynęła skarga na bezczynność organu, na złożenie której powołuje się skarżący. Dalej organ wyjaśnił, że dokonano przeglądu wiadomości przesłanych w październiku i listopadzie 2013 r. do Sądu Rejonowego w G. za pośrednictwem poczty elektronicznej oraz na platformie ePUAP i stwierdzono, że w okresie tym nie wpłynęła żadna skarga złożona przez skarżącego ani przez jego pełnomocnika. Ponadto organ wskazał, że w tym okresie nie wpłynęła również taka skarga w formie papierowej. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu prywatnego tj. wydruku e-mail z dnia [...] października 2013 r. oraz z dnia [...]października 2013 r. na okoliczność złożenia skargi na bezczynność. W piśmie tym strona ponadto wskazała, że skoro WSA w Poznaniu przekazał skargę na bezczynność (wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny) do organu w listopadzie 2013 r., to nie powinno być wątpliwości, że organ skargę otrzymał. Na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku oświadczając, iż w dalszym ciągu podtrzymuje, że nie otrzymał skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 Ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 Ppsa). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 Ppsa, sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 Ppsa - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 Ppsa). Powyższe przepisy przewidują zatem wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, to jest stwierdzenie uchybienia przez organ 30 – dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 podniesiono, że skoro z art. 54 § 2 Ppsa wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 Ppsa W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 Ppsa, obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Na gruncie niniejszej sprawy należy mieć również na uwadze, że przekazanie skargi sądowi wraz z aktami, z oczywistych powodów , możliwe jest wtedy , gdy skarga taka wpłynie do organu. Dopiero po przekazaniu do organu skargi skierowanej do sądu administracyjnego , w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków , o których mowa w art. 54 § 2 ww. ustawy , sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 tej ustawy . Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący skargę, którą w jego ocenie organ nie przekazał do sądu administracyjnego wniósł za pomocą środków komunikacji elektronicznej tj. za pomocą poczty elektronicznej. Na dowód powyższego skarżący nadesłał do Sądu wydruk ze swojej skrzynki nadawczej. Natomiast organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że powyższej skargi nigdy nie otrzymał czy to za pośrednictwem poczty elektronicznej czy tez w wersji papierowej. Na dowód czego przedłożył wykaz korespondencji przesłanej na adres e-mail sądu oraz platformę ePUAP. Ponadto organ nadesłał wykaz korespondencji papierowej wpływającej do sekretariatu Prezesa Sądu. Po zapoznaniu się z wydrukami nadesłanymi przez organ Sąd stwierdził, iż korespondencja skarżącego nie wpłynęła do organu. Sam wydruk e-maila nadesłany przez skarżącego, z którego wynika, że skarga taka została wysłana [...] października 2013 r. o godz. 22:46, świadczy bowiem jedynie o próbie przesłania takiej skargi do organu. Natomiast powyższe nie stanowi dowodu otrzymania powyższej korespondencji przez Sąd Rejonowy w G., w szczególności gdy zbada się treść wydruków ze skrzynek e-mailowych i platformy ePUAP. Z powyższych względów uznać należy, że skoro skarga nie wpłynęła do organu, to jednocześnie nie rozpoczął się bieg terminu do przekazania skargi, a tym samym organ nie uchybił obowiązkowi o którym mowa w art. 54 Ppsa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 55 § 1 a contrario Ppsa orzekł jak w sentencji. MZ

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło