IV SO/Po 14/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.T. o nałożenie grzywny na Prezesa Sądu Rejonowego [...] postanawia odrzucić wniosek K.T. o nałożenie grzywny w trybie art.55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. ) na Prezesa Sądu Rejonowego [...]. /-/ G.Radzicka Pod sygnaturą IV SAB/Po 16/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2009 r. odrzucił skargę K.T. ma bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego [...] w przedmiocie przyjęcia ustanego wniosku do protokołu. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że Prezes Sądu Rejonowego nie był powołany do załatwienia spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, gdyż skarżący domagał się wydania zaświadczenia w sprawie, która była przedmiotem postępowania o wykroczenia, a więc w sprawie, która nie jest sprawą indywidualną rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej. Sąd stwierdził, że postępowanie w sprawach o wykroczenia prowadzone jest na podstawie przepisów kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu postępowania karnego, a regulacje te kompleksowo i autonomicznie określają tryb załatwiania wniosków związanych ze sprawą, w tym, także wniosków o udostępnienie akt czy sporządzenie z nich odpisów ( art.156 k.p.k ). Uznając więc, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania zaświadczeń, w tym przepisy mówiące o obowiązku wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia ( art.219 k.p.a ) i prawie do zażalenia na takie postanowienie – Sąd skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Jak już wcześniej zaznaczono postanowienie w sprawie zapadło 7 kwietnia 2009 r. Z nadesłanej dokumentacji zawierającą korespondencję Prezesa Sądu Rejonowego z K.T. wynika, że dnia 8 kwietnia 2009 r. K.T. złożył ponownie wniosek o wydanie zaświadczenia w trybie art.217 kodeksu postępowania administracyjnego, opisującego zachowanie pracowników Sekretariatu Wydziału [...] Sądu Rejonowego w [...], którzy uniemożliwili mu fotografowanie dokumentów zgromadzonych w aktach o sygnaturze [...]. Po podjęciu czynności przez Prezesa Sądu Rejonowego w trybie art.22 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych ( Dz. U. z 2001 nr 98, poz.1070 ze zm. ) i korespondencji z wnioskodawcą, K.T. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego [...], a ponieważ dotyczyła ona ponownie dostarczenia odpisów z akt wykroczeniowych udzielanych w trybie art. 156 kpk w związku z art.38 § 1 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia o sygn. [...] , a zainteresowany był wielokrotnie informowany o trybie załatwiania sprawy – skardze z 6 lipca 2009 r. nie nadano biegu o czym poinformowano K.T. W tych okolicznościach K.T. wniósł o nałożenie grzywny na Prezesa Sądu Rejonowego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art.156 § 1 ustawy z dnia 6.06.1997 r. Kodeks postępowania karnego ( Dz. U. z 1997 nr 89 poz.555 ) "stronom, podmiotowi określonemu w art.416, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej i daje możność sporządzenia z nich odpisów. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępniane również innym osobom". Przepisy art.156 § 1-4 kpk stosuje się do czynności procesowych prowadzonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia ( art.38 § 1 ustawy z 24.08.2001 r. Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia – tj. Dz. U z 2008 nr 133 poz.848). Jak wynika z powyżej przytoczonych przepisów Prezes sądu powszechnego, w którym rozstrzygane są sprawy o wykroczenia, w przypadkach o których mowa w art.156 § 1-4 kpk w zw. z art.38 § 1 kpw nie występuje w charakterze organu administracji publicznej w rozumieniu art.217 § 1 w związku z art..5 § 2 pkt 3 czy też z pkt 5 i 6 kodeksu postępowania administracyjnego. Z tych powodów zainteresowany w sprawie o wykroczenie ( strona, podmiot określony w art.416 kpk, obrońca, pełnomocnik, przedstawiciel ustawowy ) nie mogą żądać wydania zaświadczeń w oparciu o art.217 kpa z akt sprawy o wykroczenia, gdyż w doktrynie "zaświadczenie" jest to przewidziane w przepisach prawnych potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy organ państwowy lub społeczny na żądanie zainteresowanej osoby ( J.Lang, Zaświadczenia w rozumieniu kpa, Organizacja, Metody, Technika 1988 nr 2 s.14 ). Skoro jak to wskazano wyżej Prezes Sądu w oparciu o wskazane przepisy nie występuje w charakterze organu administracji publicznej, nie dotyczą go obowiązki o których mowa w art.54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U, nr 153 poz.1270 ze zm. – dalej p.p.s.a ), a w konsekwencji niedopuszczalnym jest żądanie nałożenia grzywny w trybie art.55 § 1 p.p.s.a wobec niezastosowania się do obowiązków z art.54 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów na zasadzie art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a w związku z § 3 przytoczonego artykułu wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny należało odrzucić. /-/G.Radzicka