IV SO/Po 4/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody W. przeciwko Gminie W. w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: wymierzyć Wójtowi Gminy W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) Wojewoda W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy W. za nieprzekazanie sądowi jego skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie, w wysokości pozostawionej do uznania sądu. Skarżący wskazał, że w dniu [...] listopada 2015r. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy W. nr [...] z dnia [...] września 2015r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. dla terenów położonych w obrębach: [...]. W odpowiedzi na wniosek Organ wniósł o jego nieuwzględnienie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016r. organ przesłał do Sądu – skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Wójt Gminy wskazał, iż opóźnienie w przekazaniu skargi do Sądu było spowodowane zmianami personalnymi w biurze rady. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 j.t., dalej zwana jako "p.p.s.a.") organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę na jego działanie lub bezczynność obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a., na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z powołanego wyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić zatem w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 17.04.2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, LEX nr 1309900). Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie w takiej sprawie powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Uwzględnienie wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, publ. ONSAiWSA/6/2006/156). Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy W. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Skarga wpłynęła bowiem do organu w dniu [...] listopada 2015 r., natomiast przekazana została Sądowi dopiero w dniu [...] kwietnia 2016 r. (data wpływu do Sądu – [...].04.2016 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 274/16). W ocenie Sądu nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia fakt nieprzekazania skargi do Sądu przez właściwy organ w ustawowym terminie. Z pewnością nie usprawiedliwia tego powoływanie się przez organ na zmiany personalne w biurze rady. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek Skarżącego za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy, charakter sprawy będący przedmiotem skargi jak i uchybienie terminowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010r., sygn. akt I OZ 895/10, publ. Lex nr 653783). Wyraźne zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, iż celowym i zasadnym jest nałożenie na Wójta Gminy W. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiągnie cel przewidziany w przywołanej normie prawnej.