IV SO/Po 7/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie P.T. postanawia odmówić prawa pomocy /-/D.Mataczyński P.T. pismami z dnia 23 grudnia 2008r. (k. 31-32 akt) i z dnia 16 stycznia 2009r. (k. 41-42) wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W obu w/w pismach wnioskodawca podając informacje o przedmiocie zaskarżenia wskazał na decyzję Zastępcy Prezydenta Miasta P. wydaną w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na lokal socjalny. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż P.T. pismem z dnia 22 września 2008r. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, iż wnosi skargę na decyzję Zastępcy Prezydenta Miasta P. w przedmiocie skreślenia z listy osób oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego na mocy wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] sygn. akt [...]. W związku z zamiarem złożenia skargi na w/w decyzję, wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w dniu 9 października 2008r. rozpoznany został w trybie art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) , w związku z czym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2008r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W tej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka do reprezentowania P.T. wyznaczyła adwokata A.C., któremu Skarżący udzielił pełnomocnictwa (k. 34 akt). Mając na uwadze wskazany przez Skarżącego we wnioskach o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 grudnia 2008r. i 16 stycznia 2009r. przedmiot zaskarżenia (decyzja wydana w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na lokal socjalny), stwierdzić należy iż wnioski te zostały złożone do sprawy, w której przyznano już Skarżącemu prawo pomocy w żądanym zakresie. Tym samym mając na uwadze treść art. 243 §2 ppsa, zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy obejmuje także postępowanie egzekucyjne, stwierdzić należy, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez sąd oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 243 §2 ppsa, postanowiono jak w sentencji. /-/D.Mataczyński