IV SO/Po 7/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt IV SO/Po 7/17 w sprawie z wniosku Wojewody Wielkopolskiego przeciwko Radzie Miejskiej w Kole w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny postanawia uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt IV SO/Po 7/17 dodając punkt 2 o treści "zasądzić od Rady Miejskiej w Kole na rzecz Wojewody Wielkopolskiego kwotę 720 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". Postanowieniem z dnia 16 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wymierzył Radzie Miejskiej w Kole grzywnę w wysokości 500 złotych za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi wraz z aktami sprawy. W piśmie z dnia 7 czerwca 2018 r. Wojewoda Wielkopolski zwrócił się o uzupełnienie postanowienia o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z póżn. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast w § 2 tego przepisu przewidziano możliwość uzupełnienia wyroku co do zwrotu kosztów na posiedzeniu niejawnym. W myśl § 3 art. 157 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Do postanowień, z mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie zawarł w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie orzeczenia co do kosztów postępowania, mimo, iż strona skarżąca we wniosku o wymierzenie grzywny wnosiła o zwrot kosztów. W tej sytuacji, wniosek Wojewody Wielkopolskiego należało uznać za zasadny i Sąd na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 166 powołanej ustawy uzupełnił postanowienie z dnia 16 maja 2018 r. o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. W myśl pierwszego z wymienionych przepisów, w razie uwzględnienia skargi skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a., niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o których mowa wyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (j.t. Dz. U. 2018 r., poz. 265). Mając na względzie powyższe, Sąd określił wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego wedle stawek minimalnych, uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynagrodzenie w takiej wysokości będzie adekwatne w szczególności do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika oraz jego przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się wynagrodzenie reprezentującego skarżącego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) wyżej powołanego rozporządzenia (480 zł) oraz 240 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) z uwagi na to, że pełnomocnik strony brał udział w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Rada Miejska w Kole zobowiązana jest do zwrotu Wojewodzie Wielkopolskiemu łącznej kwoty 720 złotych.