SA/Po 539/95

Czy zawężenie ustawowych wymogów umorzenia zaległości podatkowej do przypadków, w których podatnik - wskutek uiszczenia podatku - miałby pozostawać bez środków do życia i korzystać ze środków pomocy społecznej, jest dopuszczalną interpretacją na niekorzyść podatnika?

Zawężenie ustawowych wymogów umorzenia zaległości podatkowej do przypadków, w których podatnik wskutek uiszczenia podatku miałby pozostawać bez środków do życia i korzystać ze środków pomocy społecznej, stanowi niedopuszczalną interpretację na niekorzyść podatnika. Organy podatkowe nie mogą stosować wykładni przepisów prawa podatkowego, która ogranicza prawa podatnika ponad to, co wynika z literalnego brzmienia ustawy.

Sprawa dotyczyła wniosku o umorzenie zaległości podatkowej. Organ podatkowy zinterpretował przepisy w sposób zawężający przesłanki umorzenia, wymagając od podatnika pozostawania bez środków do życia i korzystania ze środków pomocy społecznej wskutek uiszczenia podatku. Strona kwestionowała taką interpretację jako błędną i krzywdzącą.

WSA w Poznaniu uznał interpretację organu podatkowego za niedopuszczalną i prawdopodobnie uchylił zaskarżoną decyzję lub wskazał na konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy zgodnie z prawidłową wykładnią.