I SA/Rz 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Tomasz Smoleń / spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 lutego 2014r. sprawy ze skargi "A spółka z o.o. z siedzibą w R. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia (...) grudnia 2013r. nr (...) w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odstąpienia od umowy o dofinansowanie projektu pod nazwą "Wprowadzenie innowacyjnego systemu obsługi klientów poprzez budowę nowoczesnego budynku usługowo-handlowego oraz wdrożenie oprogramowania do zarządzania" zgłoszonego w ramach RPOWP na lata 2007-2013 Oś projektu I Działania 1.1 Schemat B - oddala skargę- Uchwałą z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu wniesionego przez "A" sp. z o.o. ( dalej skarżąca) od odstąpienia od podpisania umowy o dofinansowanie projektu pn.: "Wprowadzenie innowacyjnego systemu obsługi klientów poprzez budowę nowoczesnego budynku usługowo – handlowego oraz wdrożenie oprogramowania do zarządzania" nr [...] w ramach działania 1.1 Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B Bezpośrednie dotacje inwestycyjne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 -2013. Jak wynika z dołączonych do akt dokumentów w dniu 7 września 2009 r. skarżąca złożyła do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa – Zarządu Województwa wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Wprowadzenie innowacyjnego systemu obsługi klientów poprzez budowę nowoczesnego budynku usługowo – handlowego oraz wdrożenie oprogramowania do zarządzania". Wniosek zarejestrowano pod nr [...], a następnie poddano ocenie formalnej, w wyniku której ( po uwzględnieniu protestu) otrzymał ocenę pozytywną i został skierowany do dalszych etapów oceny. W wyniku pozytywnej oceny merytorycznej, a następnie strategicznej, uzyskał łącznie 96 pkt. i znalazł się na 19 miejscu listy podstawowej projektów wybranych do dofinansowania. Na etapie przygotowywania umowy o dofinansowanie projektu skarżąca zwróciła się z prośbą o zezwolenie na zmianę lokalizacji inwestycji, z uwagi na trudności w przekwalifikowaniu gruntów, na których miała ona być posadowiona. Instytucja Zarządzająca wyraziła w dniu 14 października 2010 r. zgodę na zmianę lokalizacji inwestycji ( bez zmiany zakresu rzeczowego projektu) pod warunkiem poddania zmodyfikowanego projektu powtórnej ocenie merytorycznej i strategicznej. W wyniku powtórnej oceny merytorycznej i strategicznej projekt uzyskał łącznie 97 pkt. i znalazł się na 20 miejscu zmodyfikowanej listy podstawowej projektów wybranych do dofinansowania. Na etapie przygotowywania umowy o dofinansowanie projektu skarżąca, jako załącznik do przygotowywanej umowy przedłożyła zmodyfikowany pod względem zakresu rzeczowego formularz wniosku o dofinansowanie. Dokonane przez skarżącą zmiany zakresu rzeczowego projektu polegały m.in. na zmniejszeniu powierzchni budynku z 2.154 m 2 do 933,35 m2 i tym samym zmniejszeniu wartości wskaźnika kluczowego produktu P.8.2.4. oraz zwiększeniu wskaźnika regionalnego produktu RP.8.2.15. Wartość zakupionych środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych służących wdrożeniu projektu wzrosła z 2.878.154,95 zł. do 3.243.937,01 zł. W związku ze zmianą zakresu rzeczowego projektu w stosunku do wersji pierwotnej, Instytucja Zarządzająca powołała zespół ekspertów, celem przeprowadzenia ponownej oceny merytorycznej weryfikującej dokonane zmiany pod kątem sprawdzenia zachowania celów projektu. W wyniku tej oceny stwierdzono, że projekt nie spełnia kryterium: -I prawidłowości metodologicznej i rachunkowej biznes planu, -V wykonalności technicznej projektu, -VI wykonalności technologicznej projektu. Powołani eksperci wskazali, że zgodnie z podstawową zasadą obowiązującą w procedurze konkursowej nie ma możliwości zmiany zakresu rzeczowego projektu w stosunku do pierwszej wersji złożonej w odpowiedzi na ogłoszony konkurs. Zgoda Zarządu Województwa na zmianę lokalizacji inwestycji nie upoważniała wnioskodawcy do zmiany zakresu rzeczowego i wskaźników produktu. Ponadto zmiana zakresu rzeczowego i wskaźników produktu nie wynikała ze zmiany lokalizacji projektu, ale wynikała ze zmiany sposobu użytkowania obiektu po jego wykonaniu, zmianie parametrów technicznych inwestycji oraz rozwiązań technologicznych w stosunku do pierwszej wersji projektu. Zmiany w zakresie wyposażenia stacji diagnostycznej do badania opryskiwaczy – wyłączono z zakupu: elektroniczny stół rowkowy, elektroniczny zestaw pomiarowy, elektroniczny przepływomierz, cylinder pomiarowy, przyjęto zaś zakup: przewoźne stanowisko pomiarowe opryskiwaczy polowych, naczynie miarowe z uchwytem, prasa z manometrem kontrolnym, manometr z połączeniem bagnetowym- wskazują na zmiany charakteru budynku w zakresie jego użytkowania z planowanego pierwotnie salonu sprzedaży z serwisem opryskiwaczy na ograniczoną powierzchnię przeznaczoną na sprzedaż, serwis opryskiwaczy i dodatkową powierzchnię konferencyjną. W ocenie ekspertów, ograniczenie powierzchni działalności handlowej wraz z serwisem, w stosunku do wniosku pierwszego, może spowodować, że przyjęte wskaźniki rezultatów projektu mogą być niemożliwe do osiągnięcia i w związku z tym zagrożone. Stwierdzono również, że projekt nie jest kompatybilny z wersją projektu złożoną w odpowiedzi na ogłoszony konkurs, zarówno w zakresie rzeczowym, technicznym i technologicznym. Wskazano również, że koszty prac budowlanych w pierwotnym wniosku wzrosły z 1.526.698,40 zł. do 1.978.668,17 zł, a więc o 29,6 %, wskaźnik produktu w pierwotnym wniosku wyniósł 2154 m2, a we wniosku ocenianym 933,35 m2 a więc zmalał o 56,7 %, co spowodowało, że wskaźnik jednostkowych kosztów prac budowlanych w wartości 708,77 za m2 wzrósł o 199,10 % do poziomu 2.119,96 zł za m2. W związku z powyższym w piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r., poinformowano skarżącą, że wniosek został oceniony negatywnie pod względem merytorycznym na etapie oceny wykonalności technicznej i technologicznej oraz analizy finansowej i ekonomicznej, stwierdzono także, że wniosek został odrzucony i nie będzie podlegał ocenie jakościowej. Skarżącą pouczono o przysługującym jej prawie do wniesienia protestu. Uchwałą z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...], Zarząd Województwa odstąpił od podpisania umowy o dofinansowanie przedmiotowego projektu. W dniu 22 sierpnia 2013 r. skarżąca złożyła protest od negatywnej oceny wniosku z dnia 2 sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu wskazała, że Instytucja Zarządzająca nie wyjaśniła braku zgodności metodologicznej oraz prawidłowości rachunkowej. Wskazała, że wbrew ocenie ekspertów nie doszło do zmiany zakresu rzeczowego ani do zmiany sposobu użytkowania. W projekcie jest realizowany budynek o takich samych funkcjach użytkowania. Dopasowano jedynie powierzchnie do potrzeb, w celu zapewnienia ciągłości i realizacji projektu. Odnośnie zmiany wyposażenia wskazała, że wynika to z aktualnych potrzeb, które narzuca Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2013 r. ( Dz.U. poz. 416), które to w § 3 ust. 1 pkt 4a na pierwszym miejscu wymienia ręczny ( przewoźny) stół do badania opryskiwaczy. Wyjaśniła również czym spowodowane jest "podwójne wyposażenie". Wskazała przy tym, że pierwotny projekt był wynikiem błędu, o czym świadczy przyjęta kalkulacja w wysokości 732,93 zł za m2 powierzchni budynku, co było niemożliwe do osiągnięcia w świetle wiedzy i doświadczenia życiowego. Z kolei w dniu 10 września 2013 r. skarżąca złożyła protest od odstąpienia od podpisania umowy o dofinansowanie projektu, powołując się na podobne argumenty jak w poprzednio opisanym proteście. Uchwałą z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu od negatywnej oceny wniosku wskazując, że skarżąca tuż przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, dokonała niedopuszczalnej zmiany jego zakresu rzeczowego. Ponadto stwierdzono, że powołany zespół ekspertów, który dokonał oceny tych zmian, nie był komisją konkursową, bo ta dokonała już oceny projektu na etapie składania wniosków, lecz zespołem pomocniczym Instytucji Zarządzającej, dla potwierdzenia faktu zaistnienia i wagi zmian zakresu rzeczowego, dokonanych w stosunku do poprzedniej wersji wniosku. W związku z powyższym wynik prac tego zespołu nie był negatywną oceną, od której przysługiwałoby prawo wniesienia protestu, a jedynie stwierdzeniem okoliczności, do zbadania których zespół ten został powołany. Kolejną uchwałą z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu od odstąpienia od umowy o dofinansowanie projektu. W uzasadnieniu do tej uchwały organ, tak jak w przypadku poprzedniej, wskazał, że skarżącej nie przysługiwało prawo do wniesienia protestu. Powołując się na art. 30 b ust. 1 u. o z.p.p.r. wskazał, że po wyborze wniosku do dofinansowania, protest przysługuje wnioskodawcy tylko w przypadku, gdy odstąpienie od podpisania umowy przez Instytucję Zarządzającą następuje ze względu na wyczerpanie przeznaczonych na ten cel środków. Na ostatnią z wymienionych uchwał skarżąca złożyła do tutejszego Sądu skargę. Zarzuciła w niej: -brak podstaw do odstąpienia od podpisania umowy o dofinansowanie projektu, po uzyskaniu przez niego wcześniejszej pozytywnej oceny pod względem formalnym, merytorycznym i strategicznym, -brak odniesienia się Instytucji Zarządzającej do argumentów powoływanych przez; skarżącą, a uzasadniających modyfikację projektu, -błędne ustalenie, że zmiana projektu stanowi niedopuszczalną zmianę zakresu rzeczowego projektu w świetle art. 57 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. Na tej podstawie wniosła o uwzględnienie skargi, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że składając projekt w 2009 r. miała na uwadze aktualne zapotrzebowanie rynku, stan wiedzy odnośnie obowiązujących przepisów w dziedzinie prowadzenia badań w gospodarstwach rolników, dostępną na czas składania wniosku lokalizację budynku oraz zakup wyposażenia, które umożliwiałoby świadczenie optymalnego, nowoczesnego systemu obsługi klientów. W związku ze zmianami w stosowanych technologiach oraz zapotrzebowaniem rynku, sytuacja na rynku urządzeń/maszyn rolniczych, od czasy zatwierdzenia projektu, uległa zmianie. W ciągu ponad trzyletniego okresu od złożenia wniosku- wrzesień 2009 r. do momentu przed podpisaniem umowy o dofinansowanie - sierpień 2013 r. zakres projektu, który miał gwarantować podniesienie konkurencyjności firmy oraz jej nowoczesność zdezaktualizował się, zarówno ze względu na zakres planowanych do zakupu technologii, jak również przez zmiany w obowiązujących przepisach. Sytuacja zmieniła się na tyle, iż realizacja projektu w kształcie jaki był na moment składania wniosku, albo nie była możliwa, albo niosła poważne ryzyko braku trwałości projektu. Tymczasem, jak podkreśliła skarżąca, zgodnie z wytycznymi, beneficjent jest zobowiązany do utrzymania trwałości projektu. Mając na uwadze podjęcie się realizacji projektu mającego na celu wprowadzenie innowacyjnego systemu obsługi klientów, skarżąca przeprowadziła bieżącą analizę wykonalności projektu oraz jego późniejszej eksploatacji. W tym celu przeanalizowała sytuację pod względem bieżących potrzeb rynku, obowiązujących przepisów, wykonalności i aktualności dotychczasowego projektu, w porównaniu do potrzeb firmy i zakresu prowadzonej działalności, możliwości zachowania trwałości projektu przy realizacji projektu zgodnie z wnioskiem aplikacyjnym, możliwości osiągnięcia wskaźników realizacji projektu. Na tle nowych przepisów ( Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2013 r. Dz. U. poz. 416 ), zadeklarowane w pierwotnym projekcie elementy wyposażenia zdezaktualizowały się. Elektroniczne stanowisko zawarte w pierwotnym wniosku nie nadaje się do wykonywania badań w gospodarstwie rolnika, ze względu na to, iż dla potrzeb badania musi być dostępna idealnie gładka i płaska powierzchnia o szerokości roboczej belki polowej tj. średnio około 18 mb. W § 3 ust. 1 pkt. 4a wskazanego wyżej rozporządzenia, na pierwszym miejscu wymienia się ręczny (przewoźny) stół do badania opryskiwaczy. Również wykonalność i aktualność dotychczasowego projektu w porównaniu do potrzeb firmy, zakresu prowadzonej działalności oraz bieżącego zapotrzebowania na powierzchnię o określonych funkcjach, wymagała modyfikacji. Nadmieniła, że pierwotny projekt stworzony został w oparciu o gotowy projekt, rekomendowany przez importera ciągników, "B" Spółka z o.o. W trakcie prowadzenia procesu inwestycyjnego, napotkano szereg okoliczności, które wpłynęły na potrzebę weryfikacji pierwotnego planu. Powyższe zmiany nie miały jednak na celu ograniczania projektu, a jedynie zoptymalizowanie go do faktycznych potrzeb firmy, bieżącej sytuacji na rynku, kwestii własnościowych, proceduralnych, w związku z prowadzeniem inwestycji. Podkreśliła, że od złożenia wniosku, do momentu dokonania zmian upłynęło ponad trzy lata. W działalności przedsiębiorstwa jest to okres, w którym sytuacja może zmieniać się diametralnie m.in. pod względem sytuacji na rynku, dostępnych technologii. W momencie zmiany lokalizacji nowego budynku w sąsiedztwie siedziby firmy, mieszczącej się na tej samej działce w odległości 400 m powstała możliwość wykorzystania dotychczasowych pomieszczeń serwisowych dla obsługi większej ilości klientów. Uzasadniła również, że wprowadzenie urządzenia przenośnego, umożliwiającego wykonywanie badań w terenie tj. w gospodarstwach rolników, zmniejsza zapotrzebowanie na większą powierzchnię o funkcji serwisowej na terenie firmy, co jest pochodną zmiany przepisów prawa. Zwiększenie z kolei zapotrzebowania na usługi szkoleniowe, w szczególności w zakresie stosowania środków ochrony roślin przeznaczonych dla użytkowników profesjonalnych, informowania klientów o wprowadzeniu do sprzedaży nowych technologii do produkcji rolnej stworzyło potrzebę przewidzenia takiego pomieszczenia w planowanym do budowy obiekcie, co skutkowało koniecznością modyfikacji pierwotnej wersji projektu, a czego nie można było przewidzieć w momencie składania wniosku. W świetle powyższego realizacja projektu w dotychczasowym zakresie ograniczałoby ofertę skarżącej, a w związku z tym również przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonana zmiana nie wpłynie na realizację celu projektu a ponadto zapewni jego trwałość, zgodnie z art. 57 Rozporządzenia Rady 9 WE) nr 1083/2006. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W pierwszej kolejności organ wskazał, że zawarte w skardze zarzuty nie odnoszą się do treści rozstrzygnięcia, którego podstawą był brak uprawnienia do złożenia protestu, a ponadto są nieuzasadnione. Dokonana przez organ ocena nie była negatywną oceną, od której na podstawie art. 30 b ust. 1 u. o z.p.p.r. przysługiwałoby skarżącej prawo do wniesienia protestu. Stwierdzone natomiast zmiany zakresu rzeczowego uzasadniały odstąpienie od podpisania umowy na dofinansowanie projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dokonując oceny legalności uwzględnia także ujawnione naruszenia prawa, których w skardze nie powołano. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd doszedł do wniosku, że odpowiada ono prawu, choć nie wszystkie podniesione w uzasadnieniu argumenty okazały się zasadne, co jednak pozostało bez wpływu na ostateczny wynik sprawy. W pierwszej kolejności Sąd zajął się kwestią dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.)-dalej: u. o z.p.p.r.: po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją (...), wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. ( sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach). Zgodnie z art. 30 b u. o. z.p.p.r.: wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu: negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał minimum punktowego lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania lub skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał minimum punktowe lub spełnił kryteria wyboru projektów, umożliwiające zakwalifikowanie go do dofinansowania, jednak dofinansowanie nie jest możliwe z uwagi na wyczerpanie w ramach konkursu przeznaczonych na ten cel środków, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 3. Zaproponowana przez organ wykładnia sprowadza się do przyjęcia, że po wyborze wniosku o dofinansowanie, protest przysługuje wnioskodawcy tylko w przypadku, gdy odstąpienie od podpisania umowy przez Instytucję Zarządzającą następuje ze względu na to, że dofinansowanie nie jest możliwe, z uwagi na wyczerpanie przeznaczonych na ten cel środków. Zdaniem organu ocena projektu dokonywana jest na etapie rozpoznawania wniosków, natomiast na obecnym etapie komisja sprawdza jedynie fakt i rozmiar dokonanych zmian, który nie jest oceną, i nie przysługuje od niego protest. Z powyższym stanowiskiem nie można się zgodzić. Zgodnie z art. 30 a ust. 1 pkt 1 u.o.z.p.p.r. umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania. W wyrokach z 20 lipca 2011 r., sygn. akt: II GSK 1380/11 i II GSK 1381/11 a także z 13 czerwca 2012 r., sygn. akt: II GSK 786/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który skład orzekający w tej sprawie w całości podziela, że skoro art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje wymóg pozytywnego przejścia wszystkich etapów oceny projektu oraz wymóg zakwalifikowania tego projektu do dofinansowania to oznacza, że są to odrębne pojęcia i nie można ich utożsamiać. Zakwalifikowania do dofinansowania - choć może nastąpić tylko odnośnie projektu, który wcześniej przeszedł pozytywnie wszystkie etapy oceny - jest tym samym kategorią odrębną. ( centralna baza orzeczeń i informacji o sprawach cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kategoria ta może i powinna obejmować także weryfikację prawidłowości dokonanej uprzednio przez umocowane instytucje poszczególnych etapów oceny projektu pod względem zgodności dokonanej oceny z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego, a ściślej rzecz ujmując kryteriami naboru projektów do określonego w ramach programu działania. Nie do pogodzenie, bowiem z przepisami prawa wspólnotowego jak i krajowego byłoby związanie instytucji zarządzającej - odpowiedzialnej za przygotowanie i realizację programu operacyjnego - wadliwie dokonaną oceną projektu i zawarcie umowy z beneficjentem, którego projekt nie spełnia kryterium naboru. Z omówionych regulacji prawnych wynika, że przed zawarciem umowy o dofinansowanie instytucja zarządzająca nie tylko jest uprawniona, ale i zobowiązana do weryfikacji dokonanej uprzednio pozytywnej oceny projektu w aspekcie jej zgodności z kryteriami wyboru projektów. Ustalenie podczas tej weryfikacji, że projekt, mimo pozytywnego przejścia wszystkich etapów jego oceny nie spełnia kryteriów mających zastosowanie dla danego programu (działania) obliguje instytucję zarządzającą do niezakwalifikowania badanego projektu do dofinansowania, czy też jak zrobiła to instytucja zarządzająca w rozpoznanej sprawie - do odmowy podpisania umowy o dofinansowanie. W ocenie Sądu dokonanie tej oceny, wbrew stanowisku organu, mieści się w definicji pojęcia negatywnej oceny, o której mowa w art. 30b ust. 2 pkt 1 u. o z.p.p.r., od której skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia protestu. Nie sposób zgodzić się z argumentacją organu, który z jednej strony przyznaje, że umieszczenie projektu na liście podstawowej projektów wybranych do dofinansowania nie oznacza, że w sposób automatyczny umowa o dofinansowanie zostanie podpisana, i że nastąpi to dopiero po stwierdzeniu spełnienia wszystkich wymogów Regulaminu konkursu, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 25 czerwca 2009 r., Nr 201/3810/09, z drugiej zaś odbiera tej ocenie charakteru jaki nadaje art. 30 b ust. 2 u o z.p.p.r. pozbawiając skarżącą prawa do jej weryfikacji w trybie protestu. Błędne stanowisko organu odnośnie dopuszczalności złożenia protestu, a następnie skargi do Sądu pozostawało bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia, gdyż organ nie ograniczył się do stwierdzenia niedopuszczalności protestu, lecz odniósł się do podniesionych w nim merytorycznych zarzutów, z których oceną Sąd zgadza się. Zgodnie z art. 17 ust. 1a u. o z.p.p.r.: system realizacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programu, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji. Ocena projektu odbywa się w oparciu o Kryteria wyboru finansowanych operacji w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (załącznik nr 2 do uchwały Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa na lata 2007-2013, Nr 43/XII/11 z dnia 28 marca 2011 r.) oraz na zasadach określonych szczegółowymi procedurami ujętymi m.in. w Regulaminie Konkursu. Podstawową zasadą obowiązującą w procedurze konkursowej, zgodnie z wyżej wskazanymi kryteriami wyboru, jest brak możliwości zmiany zakresu rzeczowego wniosku w stosunku do pierwszej wersji złożonej w odpowiedzi na ogłoszony konkurs. Tymczasem jak wykazało przeprowadzone przez organ postępowanie, na etapie przygotowywania umowy o dofinansowanie projektu skarżąca jako załącznik do przygotowywanej do podpisania umowy, przedłożyła zmodyfikowany formularz wniosku o dofinansowanie, wraz ze zmodyfikowanymi w tym zakresie załącznikami. Zmiany polegały m.in. na około 2,5 krotnym zmniejszeniu powierzchni planowanego do budowy w ramach projektu budynku, częściowych zmianach funkcji projektowanych tam pomieszczeń, zakupie dodatkowego wyposażenia oraz zmianie rodzaju kupowanych urządzeń serwisowych, maszyn rolniczych. Powyższe zmiany pociągnęły również za sobą zmiany w zakresie finansowym: wzrost wartości kosztów kwalifikowanych o około 12 % oraz wzrost wartości projektu o około 13 %, a w konsekwencji także zmianę zakładanej pierwotnie wartości wskaźnika efektywności kosztowej. Stwierdzone zmiany powierzchni projektowanego budynku dotyczyły zakresu rzeczowego projektu. Zamieszczenie na liście podstawowej projektu dotyczyło budowy budynku nowego, o określonych parametrach. Wykorzystanie do realizacji celu projektu, w związku ze zmianą lokalizacji budynku, dotychczasowych budynków, i zmniejszenie w ten sposób powierzchni budynku przewidzianego do dofinansowania nie może zostać usprawiedliwione celem projektu. Jak wyjaśnili eksperci w wyniku tych zmian, osiągnięcie obliczonych przy pierwotnym projekcie wskaźników może okazać się niemożliwe, co uzasadniało odmowną decyzję w kwestii dofinansowania. W świetle takich ustaleń należy zgodzić się z organem, że, że przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu doszło do niedopuszczalnej zmiany zakresu rzeczowego, a więc nie zostały spełnione kryteria wyboru projektów, umożliwiających zakwalifikowanie projektu do podpisania umowy o dofinansowanie. Wobec niespełnienia podstawowego kryterium – zakazu zmiany zakresu rzeczowego, próba usprawiedliwiania innych dokonanych w projekcie zmian technicznych i technologicznych, zmianą przepisów czy też zapotrzebowaniem, nie mogła odnieść oczekiwanego rezultatu. Rację ma również organ, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 57 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 ( DZ.U. UE L z dnia 31 lipca 2006 r. Przepis ten odnosi się bowiem do projektów, w stosunku do których zawarto umowę o dofinansowanie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.