I SA/Rz 1009/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2013 r., nr (...), w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2012, w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek. Skarżący J. S. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na formularzu PPF, zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trzema synami, którzy są osobami małoletnimi. Źródłem dochodów skarżącego są przychody: z prowadzonej działalności gospodarczej, w wysokości 1 976 zł miesięcznie, z dopłat 2 920 zł i z najmu 667 zł miesięcznie. Jego żona przebywa natomiast aktualnie na urlopie wychowawczym. Jeżeli chodzi o posiadany majątek, to skarżący wymienił w tej pozycji: mieszkanie w D., o pow. 24 m2, gospodarstwo rolne o pow. 100 ha, udział wynoszący ½ części w prawie własności mieszkania, położonego w R., a także udział w spółce "A.". Łączną kwotę ponoszonych przez siebie wydatków skarżący oszacował na 5 463 zł, która to pozycja obejmuje: alimenty w wysokości 1 750 zł, podatki od gruntów - 1 600 zł, a także koszty utrzymania - 2 113 zł. Mając na uwadze fakt, że w pozostałych, zawisłych przed tut. Sądem sprawach ze skarg J. S. wynika, iż prowadzi on działalność gospodarczą w formie spółki jawnej – "A." sp. j., z siedzibą w D. (nr KRS ...), a także posiada udziały (95 %) w "B." sp. z o.o., z siedzibą również w D. (nr KRS ....), zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2013 r. został on wezwany do przedłożenia deklaracji podatkowych wyżej wymieniony spółek, celem określenia rozmiaru ich działalności. Oprócz tego wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia odnośnie stanu majątkowego jego domowników, wyjaśnienia rozbieżności co do posiadanych mieszkań i sposobu ich wykorzystania, a także udokumentowania ponoszonych wydatków. Skarżący nie ustosunkował się jednak do przedmiotowego wezwania w jakikolwiek sposób. W sprzeciwie od postanowienie referendarza sądowego skarżący zmienił treść swojego poprzedniego oświadczenia podając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym jedynie z żoną i najmłodszym synem, dodał też, że dochody spółek, w których ma udziały, nie mają nic wspólnego z wysokością jego dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie spełnienia przesłanek o których mowa w powołanym wyżej przepisie winno nastąpić poprzez złożenie jasnego i jednoznacznego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, umożliwiającego precyzyjne ustalenie sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy, a także na wezwanie, dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości. W niniejszej sprawie skarżący, w złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z trzema synami, po czym, w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego, kategorycznie zaprzeczył tym faktom stwierdzając, że gospodaruje wspólnie z żoną i najmłodszym synem. Oprócz tego podał wiele faktów, których interpretacja nasuwa liczne wątpliwości do ich znaczenia. Chodzi tu przede wszystkim o sposób wykorzystywania zadeklarowanych lokali. W związku z powyższym należy więc stwierdzić, że przedstawione przez niego informacje, w wyżej wymienionym zakresie są ze sobą sprzeczne albo niepełne, co rodzi uzasadnione wątpliwości, co do ich wiarygodności. W tej sytuacji konieczne było zwrócenie się do skarżącego o złożenie dodatkowego oświadczenie, w celu wyjaśnienia jego rzeczywistej sytuacji. Mając zaś na uwadze, że wezwanie w tym przedmiocie zostało przez niego zignorowane, nie sposób jest więc przyjąć, że uczynił on zadość swoim obowiązkom, a tym samym wykazał spełnienie przez siebie przesłanek uzyskania prawa pomocy. Obowiązek wykazania okoliczności, od których ustawodawca uzależnia przyznanie mu ulgi w postaci prawa pomocy spoczywa bowiem na wnioskodawcy, który w tym celu powinien się wykazać inicjatywą, a oprócz tego współdziałać z sądem w zakresie doprecyzowania pewnych faktów i ich wyjaśnienia wątpliwości. Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy również dodać, że skarżący, jak wynika z jego oświadczeń i danych zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym, dysponuje znacznym majątkiem, w zestawieniu z którym wysokość kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, w której wpis wynosi 200 zł, przedstawia się jako niewielka. Z tego względu należy stwierdzić, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie spowoduje uszczerbku dla utrzymania jego samego oraz osób z nim wspólnie gospodarujących. Mając na uwadze powyższe Sad, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., oddalił wniosek.