I SA/Rz 1013/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia III i IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego - postanawia – I. zwolnić skarżącą W.D. od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącej W.D. adwokata. I SA/Rz 1013/14 U Z A S A D N I E N I E W.D. (dalej zwana skarżącą) wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zawnioskowała o zwolnienia od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, którego stałymi dochodami są jej renta kwartalna w kwocie 531,99 zł oraz 153 zł dodatku opiekuńczego i emerytura małżonka w wysokości 1547,92 zł. Zgodnie z oświadczeniem w skali miesiąca małżonkowie na leki wydają ok. 300 zł, na wyżywienie ok. 400 zł i więcej, na środki higieniczne 150 zł, inne wydatki to ok. 100 zł i więcej, przejazdy 100 zł, opał na zimę ok. 3000 zł, a także ponoszą inne wydatki związane z niezbędnymi potrzebami jak zakupy ubrań, butów, pościeli itp. Jako majątek stanowiący współwłasność skarżąca podała dom, oborę, stodołę, nieruchomość rolną o pow. 2,93 ha, a jako majątek męża nieruchomość rolną o pow. 1,45 ha. Ponadto skarżąca we wniosku powołała się na zdarzenia towarzyszące kwestiom związanym z wymiarem podatku, a nie związanym z sytuacją warunkującą przyznanie prawa Na potwierdzenie swojej sytuacji skarżąca do wniosku w sprawie o sygn. I SA/Rz 1012/14 dołączyła kserokopie dokumentów: potwierdzenia wysokości otrzymywanych świadczeń, opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, tj. rachunków za dostarczane wodę, energię elektryczną, wywóz odpadów, gaz, telewizję i telefon, opłat z tytułu ubezpieczenia, faktury za paliwo (PB 95), paragonu za badanie techniczne, orzeczeń o stopniu niepełnosprawności swoim i męża, i dokumenty te zostały uwzględnione również w postępowaniu prowadzonym obecnie. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że w przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył również E.D. – mąż skarżącej W.D. Z uwagi na okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. I SA/Rz 1013/Rz odrzucił skargę E.D. jako niedopuszczalną i równocześnie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na treść art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej w skrócie P.p.s.a.), wniosek E.D. z dnia 15 grudnia 2014 o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata, w opisanych okolicznościach nie podlega rozpoznaniu. Instytucja prawa pomocy, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych oraz możliwość ustanowienia zawodowego pełnomocnika: adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie całkowitym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Z dokumentów dot. stanu zdrowia zarówno skarżącej jak i jej męża wynika, że są oni od wielu lat osobami wymagającymi opieki medycznej i wydatki na ten cel powinny być priorytetem (skarżąca posiada znaczny stopień niepełnosprawności i konieczność stałej opieki innych osób, skarżący – orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji). Udokumentowana została także wysokość pobieranych świadczeń, które w obecnych realiach ekonomicznych pozwalają na zaspokojenie wyłącznie podstawowych i niezbędnych potrzeb życiowych. Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.