I SA/Rz 1030/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku adwokata W. P. – pełnomocnika skarżącego I.J. - o przyznanie mu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi I. J. na postanowienie Wojewody z dnia (...) września 2015 r., nr (...), w przedmiocie zajęcia przez wierzyciela stanowiska, co do niezasadności zarzutu egzekucyjnego - postanawia – przyznać adwokatowi W. P. kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych, tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. I SA/Rz 1030/15, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie przyznał skarżącemu prawo pomocy, zwalniając go od kosztów sądowych i ustanawiając dla niego adwokata, zaś Sąd, postanowieniem z dnia 29 października 2015 r., sygn. I SA/Rz 1030/15, odrzucił skargę I.J. na postanowienie Wojewody z dnia 16 września 2015 r. Pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat W. P.która w dniu 11 stycznia 2016 r. przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, od postanowienia z dnia 29 października 2015 r., wnosząc jednocześnie o przyznanie mu wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii, które to wynagrodzenie nie zostało do tej pory uiszczone. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu, jeżeli chodzi o sprawy, które nie zostały zakończone w danej instancji przed dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz.1801)), reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461, zwane dalej: rozporządzeniem). Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Z kolei § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 b stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna za prowadzenie sprawy w pierwszej instancji wynosiła 240 zł, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia, w związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej odpowiadać będzie 75 % tej kwoty (180 zł), jak stanowi z § 18 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia, gdyż pełnomocnik nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji. Przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %. Mając na uwadze powyższe przyznano adwokatowi W. P. kwotę 221,40 zł, obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł.