I SA/Rz 1039/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi I. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) sierpnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., od dochodów z kapitałów pieniężnych, w związku ze sprzeciwem skarżącej od zarządzenia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 17 listopada 2015r., sygn. I SA/Rz 1039/15, w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a także wnioskiem skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy - postanawia - 1. utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, 2. odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, według aktualnego jego wzoru, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 listopada 2015 r. Termin do wykonania wezwania upływał z dniem 12 listopada 2015 r. Zarządzenie nie zostało wykonane. W terminie otwartym do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. 10 listopada 2015 r., skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika w osobie adwokata, zwróciła się o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, ze względu na niemożność złożenia tego formularza w terminie. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że skarżąca zamieszkuje poza granicami kraju, nie jest więc w stanie nadesłać wypełnionego formularza w terminie, gdyż sam druk formularza, wysłany przez pełnomocnika, nie dotarł do niej do dnia 10 listopada 2015 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. I SA/Rz 1039/15, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy. W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że termin do wykonania wezwania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął z dniem 12 listopada 2015r., a do tego czasu ten brak formalny nie został usunięty. Jednocześnie referendarz uznał za bezprzedmiotowy wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku, gdyż terminy ustawowe, a takim jest termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy (art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) nie podlegają wydłużaniu ani skracaniu, o czym stanowi art. 84 P.p.s.a. Sprzeciw od w/w zarządzenia wniosła skarżąca podnosząc, że dla osoby zamieszkującej poza granicami kraju siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku jest zbyt krótki. Podkreśliła także, że jego uchybienie nastąpiło bez jej winy, ponieważ druk formularza, wysłany jej przez pełnomocnika, odebrała dopiero 17 listopada 2015 r. Uzupełniła go niezwłocznie i wysłała już następnego dnia, a do Polski dotarł 27 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sprzeciw jest nieuzasadniony. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca uchybiła siedmiodniowemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, czemu z resztą nie przeczy, składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku. W związku z tym jej wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, w myśl art. 257 P.p.s.a. Tak więc zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a w związku z tym Sąd, na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a., utrzymał je w mocy. Jeżeli chodzi natomiast o wniosek skarzącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku to stwierdzić należy, że jest on niedopuszczalny, z mocy art. 86 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Na gruncie P.p.s.a. pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, z powodu nieuzupełnienia jego braku formalnego, nie powoduje ujemnych skutków dla skarżącej, w zakresie całego postępowania, ponieważ wniosek taki może ona ponowić na każdym etapie postepowania sądowoadministracyjnego. Tym samym wniosek skarzącej o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, na podstawie art. 88 zd. 1 P.p.s.a., który stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe Sąd, orzekł jak w sentencji.