I SA/Rz 1044/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-11-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Szaro
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem przysługującego środka zaskarżenia w postaci odwołania, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem przysługującego środka zaskarżenia w postaci odwołania, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Obowiązuje zasada wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi do sądu.Stan faktyczny
Skarżący W. L. i L. L. wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Burmistrza dotyczącą opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zarzucając bezpodstawne naliczenie opłaty. Skarżący wskazali, że organ nie stosuje się do przepisów dotyczących odwołania. Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 6 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. i L. L. na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...]lipca 2018r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2013-2018 - postanawia- odrzucić skargę.
W piśmie z dnia 10 września 2018r. (nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 2 października 2018r.) W. L. i L. L. wnieśli bezpośrednio do tut. Sądu skargę na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2018r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2013-2018. Skarżący zarzucili bezpodstawne naliczenie im opłaty za gospodarowanie odpadami w wysokości 991,80 zł za okres od 3 kwartału 2013r. do 2 kwartału 2018r. wskazując, że nie podpisywali umowy na odbieranie odpadów odnośnie do okresu, którego dotyczy zaskarżona decyzja. Ponadto nie produkują żadnych odpadów w gospodarstwie domowym.
W piśmie z dnia 1 października 2018r., nadanym razem ze skargą Skarżący wyjaśnili, że kierują ww. skargę bezpośrednio do Sądu, ponieważ Urząd Gminy w [...] nie stosuje się do przepisów dotyczących odwołania.
W dniu 3 października 2018r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, Sąd przekazał Burmistrzowi [...] ww. skargę, wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę, która wpłynęła do Sądu w dniu 29 października 2018r., Burmistrz [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, gdyż Skarżący nie wyczerpali przysługującego im środka zaskarżenia, tj. nie wnieśli odwołania od decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Niedopuszczalność skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. zachodzi w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia odwołania do organu II instancji w ramach postępowania administracyjnego i z pominięciem ww. środka zaskarżenia wnosi bezpośrednio do sądu skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje bowiem zasada, że postępowanie to nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne lub nie zostały wykorzystane środki weryfikacji dostępne dla Strony w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś [w:] Woś T., Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Postępowanie sądowoadministracyjne, (red. T. Woś), Warszawa 2017, s. 156).
Aby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, należy w pierwszej kolejności skorzystać ze zwyczajnego środka zaskarżenia, takiego jak odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji w toku postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., gdyż Skarżący wnieśli skargę na przedmiotową decyzję organu I instancji bezpośrednio do Sądu, z pominięciem odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Jak wynika z akt postępowania, zaskarżona decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2018r., nr [...] została skutecznie doręczona Skarżącym w dniu 11 lipca 2018r. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Mimo prawidłowego pouczenia Skarżący nie skorzystali z prawa do złożenia odwołania, lecz wnieśli bezpośrednio do tut. Sądu skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2018r., nr [...]. Zarówno z treści samej skargi, jak i pisma z dnia 1 października 2018r. wynika, że intencją Skarżących było zaskarżenie decyzji Burmistrza [...] bezpośrednio do sądu administracyjnego, gdyż w ocenie Stron, "organ nie stosuje się do przepisów dotyczących odwołania".
W związku z powyższym Sąd uznał, że w sprawie została spełniona przesłanka odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skarga została wniesiona z uchybieniem art. 52 § 1 P.p.s.a., tj. przed wyczerpaniem środka zaskarżenia - odwołania, a zatem jest niedopuszczalna.
Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło