I SA/Rz 1045/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-11-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest uzasadniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił konkretnych okoliczności wskazujących na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zobowiązanie ma charakter pieniężny?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca spółka nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak przedłożenia dokumentów potwierdzających jej rzeczywistą kondycję finansową uniemożliwił ocenę wniosku, a ponadto zobowiązanie pieniężne ma z natury odwracalne skutki, co wymaga wykazania szczególnych trudności w ich odwróceniu.Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. w likwidacji złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą wysokość straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2013 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne koszty i trudne do odwrócenia skutki. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wysokości straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2013 r. na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
I SA/Rz 1045/18
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. (dalej Spółka) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], którą określono Spółce wysokość straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2013 r. w kwocie 275.488,08 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Spółka podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej wyrządzenie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, w postaci poniesienia znacznych kosztów, w sytuacji gdy konieczność wykonania decyzji objętej skargą okazałaby się niezasadna, z uwagi na fakt jej ewentualnego uchylenia i umorzenia postępowania przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.).
Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04).
W ocenie Sądu Spółka nie wykazała, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. - uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie przedłożyła bowiem dokumentów, które pozwoliłyby rzetelnie ocenić rzeczywisty wpływ obowiązku wykonania decyzji na jej sytuację majątkową. Wskazała jedynie na okoliczność, poniesienia znacznych kosztów związanych z wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazała ona konkretnie jaka jest obecnie jej rzeczywista kondycja finansowa. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej, uniemożliwia weryfikację czy wykonanie zaskarżonej decyzji - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że wynikająca z zaskarżonej decyzji należność w kwocie 275.488,08 zł, ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania tego świadczenia są niewątpliwie odwracalne.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek uprawdopodobniających, że odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji będzie utrudnione, czy wręcz niemożliwe (zob. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 385/11).
Ponieważ skarżąca nie wskazała konkretnych przesłanek uprawdopodabniających wystąpienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, dlatego należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło