I SA/Rz 1050/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A. Ż. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2012 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia przez S. S. odwołania od decyzji Burmistrza B. z dnia 15 maja 2012 r., ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. - postanawia – zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. A. Ż. wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się emerytury w wysokości 1 454 zł brutto miesięcznie. Jej majątek to: dom o pow. 72 m 2, budynek gospodarczy, nieruchomość rolna o pow. 0,10 ha oraz znajdujący się obecnie w ruinie budynek byłego młyna. Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżąca zadeklarowała, że spłaca kredyt bankowy, którego raty wynoszą po 300 zł miesięcznie, zaznaczyła ponadto, że jej trudna sytuacja finansowa podyktowana jest koniecznością ponoszenia kosztów leczenia wielorakich schorzeń, które powodują, że jest ona osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze treść wyżej wymienionego przepisu i okoliczności wynikające ze złożonego przez skarżącą oświadczenia należy stwierdzić, że spełnia ona przesłanki przyznania jej prawa pomocy, gdyż konieczność poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie wiązałaby się z uszczerbkiem jej utrzymania. Świadczy o tym chociażby niska wysokość uzyskiwanych przez skarżącą dochodów oraz rodzaj obciążających ją wydatków, obejmujących oprócz zwykłych kosztów utrzymania koszty specjalistycznego leczenia. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.