I SA/Rz 1053/16
PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-02-01
Skład orzekający: Małgorzata Futera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną i zdrowotną?Ratio decidendi
Skarżący został całkowicie zwolniony od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata, ponieważ wykazał, że jego dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, a znaczne wydatki ponosi na leczenie członków rodziny. Sąd uznał, że sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Uzasadnił wniosek trudną sytuacją materialną i zdrowotną swojej rodziny, wskazując na niskie dochody, wysokie wydatki na leczenie, opał, media i spłatę kredytu. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające jego sytuację.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości i ustanowiono dla niego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącego adwokata.
I SA/Rz 1053/16
U Z A S A D N I E N I E
Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję opisaną w niniejszym postanowieniu, wniósł o przyznanie prawa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, uzasadniając wniosek brakiem pieniędzy na powstałe w związku ze sprawą wydatki. Podał, że żyje na granicy ubóstwa, a posiadane środki pieniężne wystarczają na zaspokojenie jedynie niezbędnych potrzeb. Duże wydatki rodzina musi ponosić na zdrowie. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dorosłymi synami, którego stałymi dochodami jest renta żony w wysokości 745 zł i wynagrodzenie skarżącego w wysokości 1385 zł. Synowie są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku. Skarżący wyszczególnił, że w miesiącu na koszty leczenia wydają ok. 700 zł, na opał ok. 300 zł, na telefon 60 zł, na energię elektryczną 100 zł, gaz 50 zł, na spłatę kredytu 145 zł. Skarżący nie zadeklarował żądnego majątku, natomiast na potwierdzenie swojej sytuacji przedłożył zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia każdego z członków rodziny oraz harmonogram spłat kredytu.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.),dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych oraz możliwość ustanowienia zawodowego pełnomocnika: adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania
o prawo pomocy w zakresie całkowitym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
Z akt sprawy, a w szczególności z informacji gminnego ośrodka pomocy społecznej oraz z załączonych dokumentów dot. stanu zdrowia wszystkich członków rodziny wynika, że są oni od wielu lat osobami wymagającymi opieki medycznej i wydatki na ten cel powinny być priorytetem. Rodzina korzysta także z pomocy ośrodka w postaci zasiłków celowych z powodu trudnej sytuacji materialnej i oraz niepełnosprawności oraz pomocy rzeczowej. Dochody rodziny w obecnych realiach ekonomicznych pozwalają na zaspokojenie wyłącznie podstawowych i niezbędnych potrzeb życiowych, dlatego skarżącego należało uznać jako spełniającego przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło