I SA/Rz 106/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku T. S. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, w którym podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego miesięczny dochód wynosi 3 200 zł. Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to skarżący określił ich sumę, w ujęciu miesięcznym, na kwotę 2 500 zł. W części formularza PPF, przeznaczonej na uzasadnienie wniosku, skarżący zaznaczył, że nie jest stroną w sprawie i nie korzystał z nieruchomości gminnych. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, z dnia 5 lutego 2016 r., wynosi 100 zł. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przytoczonego przepisu wynika, że prawo pomocy w pełnym zakresie zarezerwowane zostało dla osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej, niepozwalającej im na partycypowanie w kosztach postępowania, chociażby w najmniejszym stopniu, przy czym wykazanie spełnienia tych przesłanek obciąża w całości wnioskodawcę, który winien dokonać tego poprzez złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia, a w sytuacji zaistnienia jakichkolwiek wątpliwości, na wezwanie sądu lub referendarza, dodatkowego oświadczenia i wskazanych w nim dokumentów źródłowych. W niniejszej sprawie skarżący złożył oświadczenie o swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, które jest bardzo ogólnikowe i niepełne (nie zawiera żadnych danych, dotyczących struktury ponoszonych wydatków, ani należącego do skarżącego majątku), niemniej jednak na podstawie zamieszczonych w nim informacji można stwierdzić, że skarżący, wbrew swoim oświadczeniom, jest w stanie ponieść koszty związane z zainicjowanym przez siebie postepowaniem sądowoadministracyjnym. Kwota jego miesięcznych dochodów wynosi bowiem 3 200 zł miesięcznie, natomiast suma miesięcznych wydatków 2 500 zł. Zestawienie tych wielkości prowadzi do wniosku, że uiszczenie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, który wynosi 100 zł, a także sfinansowanie kosztów skorzystania z pomocy zawodowego pełnomocnika, mieści się w zakresie jego możliwości finansowych. Skarżący co miesiąc dysponuje bowiem rezerwą finansową, wynoszącą ok. 700 zł. Na marginesie dodać jedynie należy, że bez znaczenia, dla rozstrzygnięcia zasadności wniosku o prawo pomocy, pozostają podnoszone przez skarżącego okoliczności, związane z merytorycznymi aspektami sprawy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyznania mu prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.