I SA/Rz 106/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016r., na posiedzeniu niejawnym, sprzeciwu T. S. od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2016r., sygn. I SA/Rz 106/16, w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia z dnia 30 marca 2016r., sygn. I SA/Rz 106/16 o odmowie przyznania prawa pomocy, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015r., nr [...], w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok - postanawia - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. I SA/Rz 106/16 Uzasadnienie T.S. (dalej: skarżący) wystąpił o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 30 marca 2016r., którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i uwzględnienie jego wniosku w całości. Skarżący złożył kolejne oświadczenie, pokrywające się z oświadczeniami składanymi uprzednio, pomijając jedynie wysokość ponoszonych wydatków. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016r., sygn. I SA/Rz 106/16, referendarz sądowy odmówił zmiany ww. postanowienia z dnia 30 marca 2016r. stwierdzając, że nie nastąpiła zmiana okoliczności, gdyż złożone wraz z wnioskiem o zmianę postanowienia oświadczenie nie zawiera żadnych nowych okoliczności, istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii wpadkowej, jaką jest prawo pomocy. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżący podniósł, że podsiada duże obciążenia i nie ma możliwości ich sfinansowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718) - dalej: P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl natomiast art. 260 § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skarżący kwestionuje zasadność odmowy zmiany prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania mu prawa pomocy. Stosownie do treści art. 165 P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014r., sygn. akt. II OZ 746/14, dost. CBOIS). Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zatem zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego i dochodów wnioskującego o takie wsparcie. Te okoliczności są bowiem decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy. W niniejszej sprawie taka zmiana okoliczności nie nastąpiła. W złożonym wraz z wnioskiem o zmianę postanowienia oświadczeniu, skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności, pozwalających stwierdzić, że jego sytuacja materialna uległa zmianie w sposób wskazujący na nieaktualność poprzednio dokonanej oceny jego zdolności płatniczych. W tej sytuacji, brak jest podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 marca 2016r., odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art.165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.