I SA/Rz 1068/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., z siedzibą w R., na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) września 2012 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za czerwiec 2008 r., w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - 1. zwolnić skarżącą spółkę od wpisu od skargi w ½ części, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca "A" sp. z o.o., z siedzibą w R. zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika ze złożonego przez nią oświadczenia o stanie majątkowym, jej kapitał zakładowy wynosi 50 000 zł, natomiast wartość zgromadzonych przez nią środków trwałych 13 627,05 zł. Ostatni rok obrotowy, według bilansu, spółka zamknęła zyskiem w wysokości 11 522,82 zł, natomiast stan jej rachunku bankowego, na dzień złożenia wniosku wyniósł -119 zł. Ustosunkowując się do wezwania o złożenia dodatkowego oświadczenia spółka podała, że obecnie zatrudnia dwóch pracowników, przedłożyła także dokumenty źródłowe, w postaci między innymi kopii jej zeznania podatkowego za rok ubiegły, zgodnie z którym w tym roku osiągnęła ona przychód w wysokości 871 167 zł (dochód spółki zgodnie z tym zeznaniem wyniósł 24 313,18 zł), kopie deklaracji podatkowych, składanych na poczet podatku od towarów i usług, z których wynika, że wartość dostawy towarów oraz świadczonych przez spółkę usług wyniosła: w czerwcu 2012 r. 38 261 zł, w III kwartale 2012 r. 309 247 zł, natomiast w IV kwartale 2012 r. 242 149 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że aktualnie jej kondycja finansowa nie jest najlepsza, co wiąże się przede wszystkim z nieuregulowaniem przez jej kontrahentów płatności za wykonane usługi. Z tego też względu spółka zmuszona była dokonać redukcji zatrudnienia, w celu zminimalizowania kosztów funkcjonowania. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 listopada 2012 r., wynosi 1 928 zł. Jak stanowi art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jak wynika ze złożonych przez spółkę oświadczeń, a także dokumentów źródłowych, nadal prowadzi ona działalność przynoszącą zyski, o czym świadczy wysokość przychodu za rok 2012, a także wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług za okresy rozliczeniowe, za które przedłożono kopie deklaracji VAT. Jeżeli chodzi o wysokość zysku, wynikającego z zeznania podatkowego za 2012 r., wynoszącego 24 313,78 zł, to w tym miejscu należy podkreślić, że wielkość ta nie odzwierciedla rzeczywistych dochodów, a jedynie dochód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, który sprowadza się do różnicy przychodów i kosztów ich uzyskania. Jest to więc tzw. dochód bilansowy, jako że do kosztów zalicza się chociażby odpisy amortyzacyjne, nie stanowiące dla podatnika realnego obciążenia. W związku z powyższym nie można kategorycznie stwierdzić, że wynikająca z zeznania kwota dochodu odzwierciedla rzeczywisty wynik finansowy spółki, a tym samym odnosić wysokości wpisu do tej wielkości. Skarżąca spółka jest osobą prawną – przedsiębiorcą, prowadzącym działalność nastawioną na osiąganie zysków, w związku z tym trudno byłoby znaleźć uzasadnienie dla przerzucania kosztów związanych z jej funkcjonowaniem na podatników, poprzez pokrycie ich ze środków publicznych. Koszty sądowe stanowią bowiem nieodzowną cześć ogólnych kosztów funkcjonowania spółki i jej uczestnictwa w obrocie gospodarczym. Niezależnie jednak od powyższego, mając na uwadze łączną wysokość wpisów we wszystkich sprawach zawisłych przed tut. Sądem, a wynoszących 11 279 zł, do których uiszczenia skarżąca została wezwana, zasadnym jest stwierdzenie, że niemalże jednoczesne poniesienie tych kosztów w pełnej wysokości mogłoby nadwyrężyć jej kondycję finansową. Z tego też względu Sąd zwolnił skarżącą od wpisu od skargi w ½ części, uznając że zakres tego zwolnienia będzie adekwatny do jej możliwości płatniczych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.