I SA/Rz 1107/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku F.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi F.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. - postanawia – oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, skarżący F.W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej, argumentując go tym, że kwota orzeczonego zobowiązania podatkowego jest znaczna i jej egzekucja mogłaby doprowadzić do wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody z uwagi na samą wysokość (3.692.897 zł). Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności , jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Brzmienie tego przepisu oznacza, że wnioskodawca powinien wykazać przesłanki do zastosowania tej regulacji przez sąd, którymi są cytowane powyżej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. To zadaniem strony jest wskazać konkretne okoliczności, które jej zdaniem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, zaś do sądu należy ocena czy okoliczności te mogą doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W kontekście powyższego nie jest wystarczające powołanie się na wysokość określonej przez organ podatkowy kwoty podatku. Płacenia podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, nie można uznać za "szkodę" lub powodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Ochronę przed pozbawieniem zobowiązanego środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb gwarantują przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zaznaczyć należy również, postępowanie wpadkowe w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności oderwane jest od zasadności skargi i sprowadza się do badania czy jego wykonanie doprowadzi do sytuacji opisanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dlatego na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie Sąd nie może brać pod uwagę kwestii merytorycznych, związanych z wykładnią przepisów prawa materialnego, na podstawie których organ dokonał rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony jakąkolwiek okolicznością przemawiającą za ochroną tymczasową strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko i nie jest zobligowany – niezależnie od okoliczności sprawy- uwzględnić taki obarczony brakami wniosek. Sąd rozpoznający wniosek nie może bowiem prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o taki rodzaj ochrony (por.: postanowienia NSA z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/05, z dnia 13 grudnia 2004 r. , sygn. FZ 496/04, system LexPolonica nr 409861, 375763). Dodać należy w sprawie, że skarżący przemilczał wezwanie organu odwoławczego, który wezwał go do wskazania okoliczności, które uzupełniłyby argumentację wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W takiej sytuacji należało przyjąć, że skarżący nie wykazał przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i stosownie do art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.