I SA/Rz 1109/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Tomasz Smoleń /spr./ SO del. Jarosław Szaro Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r.nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego unieważnił zgłoszenie celne JDA SAD poz.ewid. [...] z dnia [...] kwietnia 2012r., złożone przez "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka), w imieniu której działał przedstawiciel bezpośredni – "B" Sp. z o.o. w W. Decyzja organu celnego została doręczona przedstawicielowi bezpośredniemu w dniu 29 czerwca 2012r. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie, które zostało nadane listem poleconym w dniu 17 lipca 2012r, podczas gdy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 13 lipca 2012 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie doręczono dniu 27 sierpnia 2012 r. na adres Spółki. Pismem z dnia 4 września 2012 r. Spółka zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. Jako przyczynę uchybienia terminu firma wskazała błędne doręczenie w/w rozstrzygnięcia firmie "C" Sp. z o.o., która nie była pełnomocnikiem do doręczeń decyzji w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W pierwszej kolejności organ nie zgodził się z argumentem o błędnym doręczeniu decyzji, gdyż jak wskazał decyzje doręczono działającemu na podstawie umocowania przedstawicielowi bezpośredniemu który był dodatkowo upoważniony do odbioru doręczeń w postępowaniu w zakresie spraw celnych. W dalszej kolejności organ wskazał, że nie dochowano terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, składając wniosek z jednodniowym opóźnieniem. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem Spółka złożyła skargę wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zachowano termin do złożenia przedmiotowego wniosku, zwracając uwagę na rozróżnienie kwestii wydania od doręczenia decyzji oraz jeszcze raz podkreślono brak winy w niedochowaniu tego terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, w tym zgodność zaskarżonych decyzji i postanowień organów administracji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: ustawa p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: O.p.): w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. (§ 2) Przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Jak słusznie wskazuje organ dla przywrócenia terminu konieczne jest spełnienie następujących przesłanek: uprawdopodobnienie braku winy w niedochowaniu terminu, dopełnienie czynności, której terminowi strona uchybiła oraz zachowanie siedmiodniowego terminu. Dla pozytywnego rozpoznania wniosku konieczne jest spełnienie wymienionych przesłanek łącznie, każda z tych przesłanek ma taką samą doniosłość prawną dla jego rozpoznania, a niespełnienie tylko jednej z nich czyni wniosek całkowicie niezasadnym. Wskazany w przepisie siedmiodniowy termin jest terminem nieprzywracanym. Analizując przedmiotowy wniosek od kątem spełnienia tej przesłanki należy przyznać rację organowi, że strona nie dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jeśli przyznać rację Spółce, że o uchybieniu terminu powzięła wiadomość z chwilą doręczenia jej postanowienia stwierdzającego uchybienie do wniesienia odwołania, a nastąpiło to w dniu 27 sierpnia 2012 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia ) to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zakończył swój bieg w dniu 3 września 2012 r., podczas gdy skarżąca swój wniosek nadała w dniu 4 września 2012 r. ( data stempla pocztowego ), a więc z jednodniowym opóźnieniem. Zaznaczyć przy tym należy, że wielkość opóźnienia nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku. Niezachowanie przez skarżącą powyższego terminu było wystarczająca przesłanką do odmowy przywrócenie terminu w związku z czym analiza pozostałych przesłanek pozostawała prawnie obojętna, Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.