I SA/Rz 111/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2021 r. r., w Rzeszowie, Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka jawna w Ż., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) grudnia 2020 r., nr (...), w przedmiocie nadania rygory natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z (...) czerwca 2020 r., nr (...), w części dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2013 r. - postanawia – 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi. Wniesiona przez spółkę skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z (...) grudnia 2020 r. została podpisana przez doradcę podatkowego M. R., który do wniesionej w tradycyjnej formie skargi dołączył poświadczony za zgodność odpis pełnomocnictwa do działania w jego imieniu. Z opisu zakresu pełnomocnictwa (poz. 62 formularza PPS-1) wynika, że obejmowało ono działanie przed organem podatkowym w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności, dotyczącego podatku VAT za poszczególne miesiące 2013 r. W związku z powyższym, mając na względzie to, że pełnomocnictwo nie zawierało umocowania dla pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowym, Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą, zwracając się do doradcy podatkowego M. R., o przedłożenie pełnomocnictwa do działania przed Sądem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie, zawierające pouczenie, o konieczności podpisania pism i załączników, wnoszonych w formie elektronicznej (pkt 4 pouczenia), zostało doręczone doradcy podatkowemu 18 lutego 2021. W dniu 23 lutego M. R. wniósł do Sądu, w formie elektronicznej dokumenty, wśród których znalazło się pismo przewodnie, a także fotokopia dokumentu pełnomocnictwa, sporządzonego w formie tradycyjnej i w ten sam sposób poświadczonego za zgodność z oryginałem, zawierającego umocowanie do reprezentowania skarżącej przed Sądem. Z pośród wszystkich dokumentów przesłanych w formie elektronicznej, kwalifikowanym podpisem elektronicznym opatrzone zostało jedynie pismo przewodnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W myśl art. 37 § 1a P.p.s.a. jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W niniejszej sprawie skarżąca spółka wniosła skargę poprzez ustanowionego przez siebie pełnomocnika, niemniej jednak pierwotne umocowanie, którego odpis, sporządzony w tradycyjnej formie, został dołączony do treści skargi, nie zawierało umocowania do działania w postępowaniu sądowym. Wobec tego wezwano skarżącą do uzupełnienia tego braku skargi, poprzez przedłożenie odpowiedniego dokumentu pełnomocnictwa. W wykonaniu tego wezwania zawodowy pełnomocnik skarżącej, do którego skierowano wezwanie, przedstawił fotokopię poświadczonego za zgodność dokumentu pełnomocnictwa, którą uznać należy za elektroniczny odpis dokumentu pełnomocnictwa, w rozumieniu art. 37 § 1 a P.p.s.a. Tego rodzaju dokument, zawierający umocowanie dla pełnomocnika do działania w imieniu strony, zgodnie z art. 37 § 1 a P.p.s.a. winien być opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, albo uwierzytelniony podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przedmiotowy dokument tego wymagania nie spełnia, gdyż nie został opatrzony we wskazany wyżej sposób. Podpisem elektronicznym podpisane zostało jedynie pismo przewodnie, jednakże nie daje to podstaw do przyjęcia, że podpis ten stanowi uwierzytelnienie fotokopii dokumentu pełnomocnictwa, gdyż sposób jego dokonania został wprost określony w art. 37 § 1 a. Poza tym, w myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. (o którego treści skarżąca została pouczona w pkt 4 pouczenia o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej) w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Tak więc choć nie ma przeszkód do uzupełniania braków skargi wniesionej w drodze tradycyjnej, poprzez wniesienie dokumentu elektronicznego, to odpis pełnomocnictwa sporządzony w tej właśnie formie, winien być uwierzytelniony w tej samej formie, tj. z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Dokument pełnomocnictwa, przesłany przez pełnomocnika do Sądu drogą elektroniczną, nie spełnia tego wymogu, dlatego też nie sposób jest uznać, że skarżąca, wzywana do uzupełnienia braków formalnych skargi, uczyniła zadość temu wezwaniu, w zakreślonym do tego siedmiodniowym terminie. Z tego więc względu jej skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.