I SA/Rz 1138/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2007 rok i odsetek za zwłokę w tym podatku na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. I SA/Rz 1138/15 Uzasadnienie Przedmiotem skargi G. J. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] września 2015 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] czerwca 2015 r. nr [...], o zaliczeniu wpłaty z 30 września 2013 r. w kwocie 430 720,60 zł, na poczet: - należności głównej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2007 r. w kwocie 258 219,44 zł, - odsetek za zwłokę w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2007 r. w kwocie 172 501,16 zł. Pismem z 8 grudnia 2015 r. skarżąca zwróciła się do WSA z o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podała, że dokonany sposób rozliczenia wpłaty, skutkuje dodatkowym obciążaniem z tytułu zobowiązania podatkowego w wysokości 172 501,16 zł. Kwotę tę organ zamiast zaliczyć na poczet należności głównej, zaliczył na poczet odsetek. Zwróciła uwagę, że bez wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia organ może prowadzić przeciwko niej postępowanie egzekucyjne co do kwoty 172 501,16 zł wraz z dalszymi odsetkami. Nadto wskazała, że jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę za wynagrodzeniem w wysokości minimalnej. Na utrzymaniu ma również małoletnią córkę i ponosi koszty związane z jej nauką oraz utrzymaniem. W jej ocenie wykonanie przez organ zaskarżonego rozstrzygnięcia może doprowadzić do wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, doprowadzając do pozbawienia skarżącej i jej rodziny środków koniecznych do utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. R. Sawuła, Wstrzymanie wykonania rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym, Przemyśl-Rzeszów 2008 r. s. 53 i 109-110). Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej nie nadaje się do wykonania. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na skarżącą żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Postanowienie to ma charakter informacyjny. Organ podatkowy informuje adresata w jaki sposób zarachował wpłatę określonej kwoty, tj. na poczet jakiej zaległości podatkowej i w jakim stopniu dana zaległość oraz odsetki za zwłokę zostały uregulowane. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, dlatego nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w sposób odpowiedni uzasadniony. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazała ona konkretnie jaka jest obecnie jej rzeczywista sytuacja finansowa oraz majątkowa i nie poparła swoich twierdzeń dokumentami źródłowymi. Brak dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej, uniemożliwia weryfikację czy wykonanie zaskarżonego postanowienia jak twierdzi skarżąca - rzeczywiście spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.