I SA/Rz 1147/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-04-03
Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy darowizna nieruchomości dokonana przez skarżącą po złożeniu skargi o wznowienie postępowania, a przed rozpatrzeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, może być podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że darowizna nieruchomości dokonana przez skarżącą po złożeniu skargi o wznowienie postępowania, a przed rozpatrzeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, stanowi świadome i celowe działanie mające na celu wyzbycie się majątku. W związku z tym, brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż sytuacja materialna skarżącej nie uzasadnia udzielenia takiej ulgi.Stan faktyczny
Skarżąca T. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) w sprawie o wznowienie postępowania sądowego. W oświadczeniu majątkowym podała, że jej jedynym dochodem jest emerytura i nie posiada majątku. W związku z wcześniejszymi deklaracjami o posiadaniu nieruchomości, została wezwana do wyjaśnienia. Skarżąca oświadczyła, że darowała dom swojej siostrze. Sąd uznał, że takie działanie nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 9 października 2012 r., sygn. I SA/Rz 335/12, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.
T. S. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jedyne jej źródło dochodu stanowi emerytura w wysokości 1 101,95 zł miesięcznie brutto. Z przedmiotowego oświadczenia wynika także, że skarżąca nie posiada żadnego majątku.
W związku z faktem, że w oświadczeniach o stanie majątkowym składanych w innych sprawach (również w sprawie I SA/Rz 335/12) skarżąca deklarowała, że jest właścicielką nieruchomości, tj. domu jednorodzinnego o pow. 160 m2 , a także części domu odziedziczonego po rodzicach, w związku z tym została ona wezwana do wyjaśnienia czy stan ten uległ obecnie zmianie.
Ustosunkowując się do tego wezwania skarżąca stwierdziła, że wymieniany w innych oświadczeniach dom darowała swojej siostrze w dniu 8 stycznia 2013 r.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 grudnia 2012 r., wynosi 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze treść przytoczonego przepisu, a także okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącej należy stwierdzić, że brak jest podstaw do przyznania jej prawa pomocy, gdyż nie sposób jest przyjąć, że jej sytuacja materialna uzasadnia udzielenie tego rodzaju ulgi. Ocena taka wynika przede wszystkim z faktu, że skarżąca, już po złożeniu skargi o wznowienie postępowania, wyzbyła się prawie całego majątku, dokonując darowizny należącego do niej domu na rzecz siostry. W tej więc sytuacji nie może ona zasadnie podnosić faktu nieposiadania majątku, jako okoliczności świadczącej o jej złej sytuacji materialnej, gdyż jest to efektem jej świadomego i celowego działania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło