I SA/Rz 1151/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu w wysokości 271 zł p o s t a n a w i a o d r z u c i ć zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015 r. sygn. I SA/Rz 1151/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę "A" sp. z o.o. w P. (dalej: skarżąca/spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu w wysokości 271 zł. Odpis przedmiotowego postanowienia doręczony został pełnomocnikowi skarżącej spółki - adwokatowi J.J., w dniu 14 maja 2015 r. Tenże pełnomocnik w dniu 21 maja 2015 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zażalenie na powyższe postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi, w którym zawnioskował o uchylenie zaskarżonego postanowienia podając, że uiszczając wpis strona pomyliła sygnaturę sprawy i oznaczyła ją sygnaturą I SA/Rz 1051/14, wpłacając jednocześnie dwukrotnie wpis: raz we właściwej sprawie i kwocie - sygn. I SA/Rz 1151/14, kwota wpisu: 271 zł i ponownie, przypisując sygnaturę i kwotę sprawie I SA/Rz 1051/14, zamiast sprawie I SA/Rz 1151/14. Do zażalenia załączono wydruk potwierdzenia dyspozycji przelewu (2 egzemplarze). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Środkami zaskarżenia orzeczeń wydanych przez sąd administracyjny pierwszej instancji są według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), skarga kasacyjna i zażalenie. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi, wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - a takie zapadło w rozpoznawanej sprawie - jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, wobec czego właściwym środkiem jego zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Reprezentujący spółkę adwokat wniósł zaś zażalenie na ww. postanowienie, zamiast skargi kasacyjnej i chociaż zażalenie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest wymogiem formalnym przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 175 P.p.s.a.), to nie zawierało ono podstawy prawnej, tj. konkretnych przepisów, których naruszenie strona zarzuca, co także jest wymogiem przewidzianym dla skargi kasacyjnej (art. 176 i 174 P.p.s.a.), w przeciwieństwie do zażalenia. Zatem nie mogło zostać potraktowane jako skarga. W takiej sytuacji wniesione nieprawidłowo zażalenie, zamiast skargi kasacyjnej, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Już tylko na marginesie godzi się zauważyć, że w urządzeniach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wbrew temu co twierdzi pełnomocnik spółki, nie odnotowano powtórnej wpłaty opłaty do sprawy o sygnaturze I SA/Rz 1051/14, ani do innych spraw ze skarg spółki. Co zaś się tyczy przedłożonych potwierdzeń dyspozycji przelewów z dnia 25 marca 2015 r. należy stwierdzić, że dokumenty te dotyczą jednej i tej samej dyspozycji, o czym świadczy ten sam numer transakcji (1660) oraz pozostałe jej dane. W konsekwencji powyższego, działając na podstawie art. 178 P.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.