I SA/Rz 1151/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w prawie ze skargi A.C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2014 rok w pomniejszonej wysokości - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. A. C. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2014 rok w pomniejszonej wysokości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 grudnia 2015 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona pod adresem skarżącego, dorosłemu domownikowi B. J. (córka) w dniu 14 grudnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, znajdującego się w aktach sprawy. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu minął z dniem 21 grudnia 2015 r. Wpis sądowy został uiszczony na rachunek Sądu w dniu 22 grudnia 2015r., a więc po terminie. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. o sygn. akt I SA/Rz 1151/15 odrzucił skargę. W otwartym terminie 7 dni od otrzymania postanowienia odrzucającego skargę, z którego skarżący dowiedział się o uchybieniu ww. terminowi skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie mógł uiścić wpisu we wcześniejszym terminie, gdyż nie funkcjonował mu internet a ze względu na niepełnosprawność i chorobę nie mógł uiścić opłaty w inny sposób. Na potwierdzenie faktu choroby przedstawił kserokopię zwolnień lekarskich od 17 grudnia 2015 r. do 15 stycznia 2016 r. i od 16 stycznia 2016 r. do 13 lutego 2016 r. oraz kserokopię orzeczenia o niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi nie znajduje uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powoływanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i w orzecznictwie sądowym przyjęte jest, że wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydawn. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu przez stronę, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Stan chorobowy, czy ogólnie mówiąc przebywanie na zwolnieniu lekarskim, stanowiące bezpośrednią przyczynę utraty terminu, mogą w określonych okolicznościach faktycznych stanowić przesłankę uzasadniającą przywrócenie terminu procesowego. Należy jednak podkreślić, że przesłanki przywrócenia uchybionego terminu oceniane są zawsze indywidualnie, tj. z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenie uchybionego terminu zalicza się nagłą chorobę. W postanowieniu z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt FZ 746/13, LEX 1364189 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła dokonać czynności w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. Wskazując we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia skargi na okoliczność przebywania na zwolnieniu lekarskim i niepełnosprawność skarżący w żaden sposób nie wykazał, że była to przeszkoda tego rodzaju, że wykluczała możliwość uiszczenia wpisu na poczcie czy w banku, tym bardziej, że czynności tej można było dokonać przez osobę trzecią. Uwagi Sądu nie może umknąć fakt, że na doręczonych do wniosku o przywrócenie terminu zwolnieniach lekarskich w zaleceniach widnieje zapis, że chory może chodzić. W ocenie Sądu zalecenia tego rodzaju dowodzą, że choroba nie miała takiego charakteru, który uniemożliwiłby skarżącemu chociażby zlecenia dokonania czynności procesowej innej osobie. Niekwestionowana przez Sąd, niezdolność do pracy nie była zatem przeszkodą, która uniemożliwiałaby terminowe uiszczenie wpisu od skargi. Ponadto sam skarżący w uzasadnieniu wniosku podaje, że żona dokonała przelewu z sąsiedniego komputera, a zatem w ocenie Sądu istniała możliwość uiszczenia wpisu we wcześniejszym terminie. Również błędne obliczenie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej nieterminowe uiszczenie wpisu. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Z tego względu brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.