I SA/Rz 1153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] października 2014r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Opisaną szczegółowo w sentencji postanowienia, skierowaną do A. sp. z o.o. w P. oraz J. B. i M. B. decyzją z dnia [...] października 2014r. Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P., stwierdzającą powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług w związku z powstaniem długu celnego w przywozie, w związku z usunięciem towaru spod dozoru celnego oraz określającą spółce kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 271 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając w uzasadnieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji, jak również innych zaskarżonych decyzji wydanych w analogicznych sprawach, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci utraty konkurencyjnej pozycji skarżącej spółki na rynku międzynarodowym oraz pogorszenia jej sytuacji finansowej, przejawiającej się spadkiem liczby otrzymywanych zamówień. Wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego, może zdaniem skarżącej, poważnie zdestabilizować sytuację finansową spółki i doprowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody, poprzez ograniczenie możliwości zawierania umów z kontrahentami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, przy czym co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków. Ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu, na wnioskodawcy zaś spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wielość spraw będących przedmiotem zaskarżenia do WSA w Rzeszowie, a tym samym łączna wartość przedmiotu sporu wynosząca kilkaset tysięcy złotych powoduje uzasadnioną obawę, iż przymusowe wykonanie zaskarżonych decyzji spowoduje na tyle daleko idące skutki w sferze płynności finansowej skarżącej spółki, że w razie ewentualnego uwzględnienia skarg, trudno będzie skutki te odwrócić poprzez sam zwrot spełnionego nienależnie świadczenia. Skarżąca wskazała, że uiszczenie przez nią kwoty podatku od towarów i usług w wysokości określonej zaskarżoną decyzją, jak również kwot wynikających z pozostałych zaskarżonych do Sądu decyzjach spowoduje utratę płynności finansowej i podważy jej wiarygodność na rynku. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że spełnienie świadczenia pieniężnego co do zasady nie powoduje skutków niemożliwych do odwrócenia w przyszłości, jednak mając na uwadze wysokość spoczywającego na Skarżącej zobowiązania w tej i pozostałych sprawach, Sąd znał, iż sprawie istnieje realne niebezpieczeństwo, że natychmiastowa realizacja zobowiązań pociągnie za sobą szereg następstw, które w efekcie mogą doprowadzić do wskazywanej przez Skarżącą utraty płynności finansowej, przed którymi to skutkami chronić ma instytucja wstrzymania wykonania decyzji. Mając to na uwadze Sąd uznał za uzasadnione wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zaznaczyć warto, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.), co uniemożliwia uwzględnienie wniosku spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.