I SA/Rz 1158/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku doradcy podatkowego M.R. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2013 sygn. I SA/Rz 1158/12 w sprawie ze skargi F.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. - postanawia – przyznać doradcy podatkowemu M.R. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 120,00 (słownie: sto dwadzieścia) złotych podwyższoną o kwotę 27,60 (słownie: dwadzieścia siedem i 60/100) złotych podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. (sygn. I SA/Rz 1158/12) przyznał skarżącemu F.Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika F.Z. został wyznaczony doradca podatkowy M.R. Doradca reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie i Sąd ten zasądził na jego rzecz stosowne wynagrodzenie. Po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku z dnia 16 kwietnia 2013 r. (sygn. I SA/Rz 1158/12), którym Sąd oddalił skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, doradca podatkowy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w skrócie zwanej P.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Sąd zasądził w powołanym powyżej wyroku z dnia 16 kwietnia 2013 r., na rzecz wyznaczonego doradcy podatkowego M.R., kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z przepisem § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153) wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy-75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stawka wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 (kwotę wynagrodzenia) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 50% kwoty w wysokości 240 zł, czyli kwotę 120 zł i być podwyższone o kwotę 27,60 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.