I SA/Rz 116/17

Dnia 23 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok - postanawia- odrzucić skargę. W piśmie z dnia 12 stycznia 2017r. [...] Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...]w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 rok w wysokości 866zł. Skarga ta została podpisana przez Prezesa Zarządu Spółki. Następnie w piśmie z dnia 16 stycznia 2017r. Spółka wniosła kolejne pismo zatytułowane jako skarga na opisaną wyżej decyzję ze wskazaniem, że jest to uzupełnienie. Skarga ta nie została podpisana. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, Spółka została wezwana do podpisania skargi z dnia 16 stycznia 2017r. i do nadesłania aktualnego odpisu KRS pod rygorem odrzucenia skargi. Spółka została również wezwana do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do podpisania skargi oraz do nadesłania aktualnego odpisu KRS awizowano dwukrotnie w dniach 24 lutego oraz 6 marca 2017r. Strona nie podjęła przesyłki w terminie. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi awizowano dwukrotnie w dniach 27 lutego oraz 7 marca 2017r. Strona nie podjęła przesyłki w terminie. Mimo bezskutecznego upływu terminu Skarżąca nie wykonała wezwań Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna spełniać warunki, przewidziane dla każdego pisma procesowego. Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wskazano, że każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, stroną skarżącą jest osoba prawna – spółka z o.o., dokonuje ona czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zgodnie z art. 28 P.p.s.a. W związku z powyższym skarga powinna być podpisana przez osobę uprawnioną do reprezentacji takiej spółki. Jednocześnie osoba podpisana pod skargą ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. następuje poprzez złożenie odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nie uzupełnienie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Spółka najpierw wniosła skargę z dnia 12 stycznia 2017r. a następnie pismo z dnia 16 stycznia 2017r., będące uzupełnieniem wcześniej wniesionej skargi. Należało więc uznać, że Strona wniosła w istocie jedną skargę, która była obarczona brakami formalnymi – nieuzupełnionymi w terminie przez Skarżącą. W imieniu Skarżącej Spółki skargę z dnia 12 stycznia 2017r. podpisał co prawda Prezes Zarządu Spółki, jednak z uwagi na brak aktualnego odpisu KRS nie można stwierdzić, czy na dzień wniesienia skargi był on uprawniony do samodzielnego działania w imieniu Spółki. Z uwagi na treść art. 29 P.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wezwano Skarżącą do nadesłania aktualnego odpisu KRS. Skutek doręczenia ww. wezwania nastąpił w dniu 10 marca 2017r. Jak stanowi bowiem art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, zgodnie z którym, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie stosownego zawiadomienia. W niniejszej sprawie termin czternastu dni biegł od dnia 24 lutego 2017r., kiedy to po raz pierwszy awizowano przesyłkę. Mimo upływu terminu do nadesłania aktualnego odpisu KRS w dniu 17 marca 2017r. brak formalny nie został usunięty. Skarżąca nie uzupełniła również braku formalnego skargi, polegającego na nieuiszczeniu wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Skutek doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpił w dniu 13 marca 2017r., stosownie do przytoczonego wyżej art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. Termin czternastu dni biegł w tym przypadku od dnia 27 lutego 2017r., kiedy to po raz pierwszy awizowano przesyłkę. Mimo upływu terminu do uiszczenia wpisu w dniu 20 marca 2017r. skarga nie została opłacona. Skarżąca nie uzupełniła również braku formalnego pisma z dnia 16 stycznia 2017r., będącego uzupełnieniem skargi - poprzez jego podpisanie. Termin do uzupełnienia tego braku formalnego upłynął bezskutecznie w dniu 17 marca 2017r. Brak ten nie jest jednak podstawą rozstrzygnięcia Sądu. Pismo procesowe istotnie pozostało nie podpisane, a więc obarczone brakiem formalnym, jednak stając na stanowisku jednolitości skargi (nawet złożonej w wielu pismach), należało uznać, że skarga jest podpisana, gdyż podpisane zostało pierwsze pismo, określone jako skarga. Mając na względzie powyższe, a więc fakt nieuzupełnienia braków formalnych skargi Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił.