I SA/Rz 1167/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku A. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Volkswagen Transporter w sprawie z jego skargi na wyżej wymienioną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Volkswagen Transporter, skarżący A. T. domagał się wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- dalej P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i nie ma środków na zapłatę określonego podatku. Obecnie zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej, nigdzie nie pracuje, pozostaje na utrzymaniu żony. Dochody jego rodziny są niewielkie, nie posiada żadnych oszczędności. Zapłata podatku przerasta jego możliwości i oznacza poniesienie uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Ponadto zaskarżona decyzja jest kontrowersyjna i budzi poważne wątpliwości. Do skargi dołączył wydruk z systemu komputerowego Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w której wskazano status działalności – zawieszony, oraz wyciąg z rachunku bankowego za okres od 11 czerwca 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. i od 16 stycznia 2013 r. do 5 listopada 2013 r. z saldem 0,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Ciężar wykazania istnienia powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie skarżący wskazał, ze znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej na dowód czego przedłożył wyciąg z rachunku bankowego z saldem 0,00 zł a także wyciąg z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z której wynikało, że w dniu 28 maja 2012 r. zawiesił działalność gospodarczą. Wskazał również, że zapłata kwoty zobowiązania przerasta jego możliwości płatnicze i wiąże się z poniesieniem uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Co do zasady wykonanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (por. postanowieniu NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, oraz powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Nie wykluczone jest jednak zaistnienie sytuacji, w której zapłata należności pieniężnej może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Jako przykład takich sytuacji w orzecznictwie wskazuje się np. utratę płynności finansowej podmiotu prowadzącego działalności gospodarczą, brak środków do wypłaty wynagrodzeń pracowników, które de facto mogą prowadzić do likwidacji danego podmiotu. Można również jako przykład szkody wskazać niemożliwość zaspokojenia bieżących potrzeb, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do uszczerbku na zdrowiu, a więc powodować nieodwracalne skutki. W niniejszej sprawie skarżący zmierzał, jak się wydaje, do wykazania ostatnio z wymienionych przesłanek, wskazując na trudną sytuację finansową, brak środków na zapłatę i wiążące się z tym niebezpieczeństwo poniesienia uszczerbku w koniecznym utrzymaniu rodziny. Przedstawił stan rachunku, z saldem 0,00 zł, a także zaświadczenie o zawieszeniu prowadzonej działalności, ale wskazał równocześnie, że utrzymuje się z dochodu żony, nie wskazując przy tym jego wielkości. W ocenie Sądu do uwzględnienia wniosku nie wystarcza stwierdzenie, że dochody rodziny są niewielkie. Sąd nie ma bowiem realnych możliwości oceny, czy w niniejszym przypadku, odwracalne z reguły skutki wykonania decyzji o charakterze pieniężnym mogłyby wywołać skutek nieodwracalny. Nie ma bowiem możliwości porównania kwoty zobowiązania z realnymi możliwościami skarżącego. Takiej obawy nie budzi natomiast sama wysokość zobowiązania – 6.335,00 zł. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Zaznaczyć przy tym należy, że ewentualna zasadność skargi nie ma wpływu na rozstrzygnięcie wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.