I SA/Rz 117/15

Dnia 2 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2014r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - postanawia- sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku z dnia 12 marca 2015 r. poprzez: wykreślenie w trzecim wierszu od dołu nr indywidualnej interpretacji "[...]" i wpisanie w to miejsce nr "[...]". W sentencji wyroku z dnia 12 marca 2015r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. B. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2014r., wpisano omyłkowo błędny numer zaskarżonej interpretacji "[...]". Prawidłowy numer zaskarżonego aktu to natomiast: "[...]". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). W trybie art. 156 P.p.s.a. poprawieniu podlegają takie błędy, które mają charakter oczywisty, to znaczy widoczny na pierwszy rzut oka, gdy nie ulega wątpliwości, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do błędu w pisowni wyrazu, czy też numeru. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z akt sądowych bezsprzecznie wynika, że prawidłowy numer zaskarżonej interpretacji indywidualnej to "[...]". Taką numeracją posługiwała się zarówno strona skarżąca w skardze (k. 3 akt sądowych), jak i sam organ w odpowiedzi na skargę (k. 7 akt sądowych). Wpisanie więc w sentencji wyroku z dnia 12 marca 2015 r. numeru indywidualnej interpretacji jako "[...]" było wynikiem błędu pisarskiego popełnionego w trakcie edycji tekstu. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.