I SA/Rz 1190/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SSO del do WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 24 luty 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G.C.na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI A6 wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi - postanawia - odmówić przywrócenia terminu, Przedmiotem niniejszego postępowania incydentalnego jest złożony w dniu 13 lutego 2015 r. wniosek skarżącego G.C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI A6. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2015 r. W dniu 13 lutego 2015 r. wpłynął wniosek złożony przez skarżącego o przywrócenie wzmiankowanego terminu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w związku ze Świętami Bożego Narodzenia, Nowym Rokiem i Trzech Króli w dniu 18 listopada 2014 r. wyjechał wraz rodziną do swoich rodziców do S., gdzie przebywał do dnia 8 stycznia 2015 r. Po powrocie znalazł w skrzynce pocztowej dwa zawiadomienia o awizo, ale gdy pojechał na pocztę, dowiedział się tam, że kierowana doń korespondencja została już zwrócona do nadawcy. Nadmienił, że w pouczeniu w decyzji Dyrektora Izby Celnej brak było jakiejkolwiek informacji o tym, że jego skarga podlega opłacie i z tego tytułu będzie wzywany przez sąd o jej wniesienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) wynika, że Sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku ( tak np. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon.Praw. 2002, nr 23, s.1059 ). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zwykło zaliczać się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. W przypadku choroby, przyjmuje się, że chodzi tylko o taką chorobę, która rzeczywiście uniemożliwiła stronie zachowanie terminu procesowego, wobec jej nagłego charakteru oraz niemożności wyręczenia się inną osobą (postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Sz 169/06). W ocenie Sądu naprowadzone we wniosku okoliczności nie usprawiedliwiają przekroczenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika bowiem z treści wniosku, wyjazd S. nie był dla strony nieprzewidywalnym bądź nagłym zdarzeniem, a wynikały z celowego i zaplanowanego uprzednio działania. Skoro tak, to G. C. dbając należycie o bieg swoich spraw, zdając sobie sprawę, że wniósł skargę na decyzję organu administracyjnego, winien zapewnić sobie skuteczny sposób odbioru kierowanej doń korespondencji. Bez znaczenia jest to czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji został on pouczony czy też nie o konieczności uiszczenia wpisu od skargi, bo w związku ze złożeniem skargi winien liczyć się z czynnościami sądu, które będą wymagały od niego jakichś aktów staranności i spodziewając się tego, powinien na to się przygotować w sposób jak wyżej wymieniony, albo skontaktować się z sądem i poinformować o planowanym wyjeździe, ergo, zorientować się jaki jest stan jego sprawy. Gdyby skarżący tak uczynił to jeszcze przed wyjazdem do rodziny w dniu 18 grudnia 2014 r, dowiedziałby się, że zapadło zarządzenie Przewodniczącego wydziału wzywające do uiszczenia wpisu. Zatem skarżący winien zapewnić sobie takie warunki odbioru spodziewanej przecież korespondencji, aby otrzymywać informacje o kierowanej do niego korespondencji na bieżąco. Wnosząc o przywrócenie terminu strona musi należycie uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż strona nie wykazała powyższych okoliczności. Nie istnieją, w przedmiotowej sprawie, podstawy do uznania, iż strona nie mogła nawet przy użyciu należytej staranności uniknąć uchybienia, a zatem nie może ona w tym stanie faktycznym, powoływać się na spełnienie przesłanek z art. 86 § 1 p.p.s.a Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.