I SA/Rz 1196/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku K.J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym i w podatku od nieruchomości z tytułu III i IV raty za 2013 r. - postanawia – zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. I SA/Rz 1196/14 U Z A S A D N I E N I E W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że jest osobą chorą, samotną, niepełnosprawną, a wiek (91 lat) i aktualny stan zdrowia nie pozwalają skarżącej na swobodne poruszanie się. W uzasadnieniu wniosku skarżąca uszczegółowiła stałe wydatki, jakie zmuszona jest ponosić, tj.: czynsz za mieszkanie 292 zł, ogrzewanie ok. 370 zł, energia elektryczna ok. 120 zł, telefon ok. 40 zł, lekarstwa i inne przedmioty zaopatrzenia medycznego ok. 550 zł, środki czystości ok. 100 zł, koszt pomocy domowej 350 zł. Przy takich stałych wydatkach z emerytury w kwocie 2100 zł (netto) pozostaje skarżącej ok. 277 zł z przeznaczeniem na żywność i odzież. W takiej sytuacji skarżąca oświadczyła, że nie posiada środków finansowych na pokrycie wszelkich kosztów związanych z postępowaniem sądowym w przedmiotowej sprawie. Jako majątek zadeklarowała udział (4/6) we własności mieszkania o pow. ok. 70 m² i nieruchomość rolną o pow. 0,44 ha w trakcie procesu uwłaszczenia. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm./ – zwanej dalej P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołane przepisy są odstępstwem od przewidzianej w art. 199 P.p.s.a. zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie i powinny mieć zastosowanie w sytuacjach, w których na skutek zapłaty należnych kosztów nastąpiłoby zachwianie sytuacji materialnej, powodujące niemożność zapewnienia skarżącemu i jego rodzinie koniecznych środków codziennego utrzymania. W oparciu o dane zawarte we wniosku i aktach sprawy, istnieje podstawa do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie o jaki zawnioskowała. Skarżąca podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 2100 zł miesięcznie, ale z uwagi na zaawansowany wiek i stan zdrowia wymaga stałych wydatków z tym związanych, w tym pomocy innych osób, co w sytuacji skarżącej wiąże się z dodatkowymi kosztami. Okoliczności te uznano za wiarygodne i kwalifikujące skarżącą jako osobę, której przysługuje prawo pomocy, i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.