I SA/Rz 12/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Piotr Popek, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2023 r., nr 9009-2023-727 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia 11 września 2023 r., nr BP177.8110.2366.2023.MK.RDM, 2) zasądza od Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie na rzecz skarżącego D.S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 listopada 2023 r., nr 9009-2023-727 Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia 11 września 2023 r. nr BP177.8110.2366.2023.MK.RDM o odmowie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu – D.S., który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. i któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku spowodowanymi agresją federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy. Orzekające w sprawie organy uznały, że zgodnie z § 13zw ust. 3a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187, ze zm. - dalej jako rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r.) Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, producentowi rolnemu który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. Weryfikacja warunku czy sprzedaż została dokonana podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie obrotu zbożami w pierwszej kolejności jest dokonywana poprzez sprawdzenie czy występuje on na liście pozyskanej z KOWR zawierającej wykaz podmiotów skupujących oraz podmiotów prowadzących działalność agentów zajmujących się sprzedażą płodów rolnych, żywych zwierząt, surowców dla przemysłu tekstylnego i półproduktów (kod PKD 46.11.Z), oraz - sprzedaż hurtowa zboża. nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt (kod PKD 46.21.Z). W przypadku weryfikacji pozytywnej należy przyjąć, że ten warunek został spełniony. W przypadku weryfikacji negatywnej weryfikacja podmiotu następuje w oparciu o dane zawarte w KRS lub w bazie CEiDG pod kątem prowadzenia tego rodzaju działalności. Dokonując takiej weryfikacji w sprawie ustalono, że w Krajowym Rejestrze Sądowym podmiot na rzecz którego wnioskodawca dokonał sprzedaży zboża – A. P. spółka z o.o. prowadzi działalności wg kodów PKD nie potwierdzających, że prowadził on działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, czyli jednego z warunków kwalifikowalności do przyznania płatności tj. § 13zw ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. Z tego też względu wnioskodawca nie mógł otrzymać pomocy o którą się zwracał. W skardze na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2023 r., skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na jego nieprawidłowym zastosowaniu, a konkretnie na błędnym przyjęciu, że wystarczająca do weryfikacji faktu prowadzenia przez podmiot A. P. spółka z o.o. działalności w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż jest analiza tzw. kodów PKD przypisanych tej spółce w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, 2) § 13zw ust. 1 pkt 3a i ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. polegające na ich błędnej wykładni zakładającej, że wyłączne i decydujące znaczenie dla oceny czy konkretny podmiot rzeczywiście prowadzi działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż jest dokonanie przez ten podmiot określonego wpisu w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego obejmującego tzw. kody PKD, podczas gdy w treści przedmiotowych przepisów prawa brak jest jakiegokolwiek odesłania do tzw. kodów PKD, 3) art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na jego nieprawidłowym zastosowaniu, które doprowadziło do naruszenia zasady równego traktowania ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, a w konsekwencji skutkowało wydawaniem przez poszczególnych (właściwych miejscowo) Kierowników Biur Powiatowych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa całkowicie przeciwnych rozstrzygnięć w stosunku do producentów rolnych znajdujących się w tożsamej sytuacji faktycznej, a konkretnie sprzedających pszenicę spółce A. P. spółka z o.o. W związku z powyższym skarżący wnosi o uchylenie wyżej wskazanej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia organowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającej decyzji organu pierwszej instancji, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych przepisów, Sąd uznał, że zawierają ono wady powodujące konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego. W konsekwencji skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z § 13zw ust. 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, producentowi rolnemu: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r.; 3) któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy; 3a) który dokonał sprzedaży pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. 4) który złożył w 2022 r. wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. 2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana do wysokości środków przewidzianych na realizację tej pomocy w planie finansowym Agencji, według kolejności złożenia wniosków, o których mowa w ust. 3 pkt 1. 3. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana: na wniosek producenta rolnego złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej; w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 8 i 9. Kolejno § 13zw ust. 6 ww. rozporządzenia precyzuje elementy które zawiera wniosek. Wniosek, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, zawiera: imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1; numer identyfikacyjny producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; numer identyfikacyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL) oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, jeżeli został nadany, a w przypadku osób fizycznych nieposiadających numeru PESEL - numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość; oświadczenie producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1: o zagrożeniu utratą płynności finansowej w związku z zakłóceniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy, o dokonaniu sprzedaży pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. Z kolei § 13zw ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. wskazuje, że do wniosku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, dołącza się kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy lub gryki podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 15 kwietnia 2023 r. do dnia 15 lipca 2023 r. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy zgodzić się z zarzutem skargi błędnej wykładni przepisu § 13zw ust. 1 pkt 3a i ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. zakładającej, że znaczenie dla oceny czy konkretny podmiot rzeczywiście prowadzi działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż jest dokonanie przez ten podmiot określonego wpisu w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego obejmującego określone kody PKD. Z treści wskazanego przepisu taka okoliczność nie wynika. Dokonanie bądź niedokonanie określonego wpisu nie może decydować o tym czy dana działalność jest czy też nie jest prowadzona przez określony podmiot. Oznacza to, że okoliczność prowadzenia określonego rodzaju działalności może być wykazywana wszelkimi możliwymi dowodami nie zaś tylko tymi do których w rozpoznawanej sprawie odwoływał się organ. Ponownie rozpatrując sprawę organy będą miały na uwadze wywody i wskazania Sądu zawarte w tym wyroku, stosownie do art. 153 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a., na które złożyły się wpis od skargi w kwocie 200 zł, a także wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 480 zł powiększonego o 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.