I SA/Rz 120/17

Dnia 3 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. w likwidacji o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 rok -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] Sp. z o.o. w likwidacji wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 rok w wysokości 97.339zł. W skardze tej Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że kwoty, do jakich jest zobowiązana w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji są tej wielkości, że ich zapłata w sposób istotny wpłynęłaby na możliwość funkcjonowania Spółki, w szczególności w aspekcie korzystania z prawa do zaskarżenia kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca przewidział więc możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Analizując treść uzasadnienia ww. wniosku Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała jedynie ogólnikowo, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia wpłynęłoby w sposób istotny na możliwość funkcjonowania Spółki w szczególności w aspekcie korzystania z prawa do zaskarżenia kwestionowanej decyzji. Tak ogólnie zarysowane konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowią wystarczającej podstawy do uwzględnienia przedmiotowego żądania. Skarżąca nie określiła bowiem w sposób konkretny, jakie skutki wywołałoby wykonanie zaskarżonego aktu dla prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Kwota główna z tytułu przedmiotowego zobowiązania podatkowego wynosi 97.339zł, jednakże na podstawie samej wysokości dochodzonej należności podatkowej nie można wywieść wniosku co do wystąpienia następstw wykonania zaskarżonej decyzji, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wysokość ciążących na Stronie zobowiązań podatkowych jest wartością względną w zależności od tego, jakimi środkami finansowymi Skarżąca może dysponować. Aby ocenić, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków konieczne jest skonfrontowanie kwoty zobowiązania podatkowego z wysokością dochodów lub strat, jaką może dysponować Skarżąca. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżąca nie odniosła się do żadnych okoliczności, które obrazowałyby w jakikolwiek sposób sytuację finansową Spółki. Skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych, czy dokumentów, które określałyby jej sytuację majątkową, a tym samym i konsekwencję wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym Sąd nie miał podstaw by stwierdzić, że w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.