I SA/Rz 120/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Burmistrza [.] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] grudnia 2017 r. nr [.] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić sprzeciw, II. zwrócić Burmistrzowi [.] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od sprzeciwu. Burmistrz [.] wystąpił ze sprzeciwem od opisanej w sentencji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzją tą Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania FK, uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [.] września 2017 r. nr [.] w sprawie zwrotu na jego wniosek podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podstawę prawną decyzji Kolegium stanowił art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) dalej określanej skrótem "k.p.a.". W sprzeciwie Burmistrz kwestionuje stanowisko wyrażone przez Kolegium oraz podstawę prawną wydanej decyzji kasatoryjnej twierdząc, że nie istniały jakiekolwiek, określone w art. 138 § 2 k.p.a., podstawy do uchylenia wydanej przez niego decyzji. W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego odrzucenie podnosząc, że pochodzi on od podmiotu nieuprawnionego. Burmistrzowi nie przysługuje status strony postępowania, więc nie przysługuje mu prawo wniesienia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Sprzeciw podlega odrzuceniu z przyczyn naprowadzonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Postępowanie sądowe zainicjowane zostało środkiem prawnym wprowadzonym do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej zwanej skrótem: "p.p.s.a.", ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Instytucja sprzeciwu od decyzji, o których mowa w art. 138 § 2 k.p.a., funkcjonuje od dnia 1 czerwca 2017 r. Postępowanie administracyjne zainicjował zaś wniosek FK z dnia 9 sierpnia 2017 r., a więc zgłoszony po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. Instrument ten mógł więc znaleźć w sprawie zastosowanie, a to z uwagi na treść art. 16 i art. 18 ustawy nowelizującej. Postępowanie sądowe wszczynane jest z inicjatywy uprawnionego podmiotu. Ten zaś, w przypadku sprzeciwu od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., określony został enumeratywnie w art. 64a p.p.s.a. Jest nim wyłącznie "strona niezadowolona z treści decyzji". Postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, uregulowane w ustawie z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1340), toczy się według przepisów k.p.a. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie (...), wniosek o zwrot podatku rozpoznaje wójt, burmistrz (prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego. Nie budzi wątpliwości, że otrzymany wniosek FK Burmistrz [.] rozpatrywał jako organ administracji publicznej I instancji, o którym mowa w przepisach art. 5 § 2 pkt 3 i 6 k.p.a., który we władczy sposób rozstrzygnął indywidualną sprawę z zakresu administracji publicznej dotyczącą zwrotu podatku. To zaś oznacza, że w postępowaniu tym nie przysługiwał mu status strony, o którym mowa w art. 28 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie (...). Burmistrz nie jest zatem podmiotem uprawnionym, o którym mowa w art. 64a p.p.s.a., do wniesienia do sądu administracyjnego sprzeciwu od decyzji administracyjnego organu odwoławczego, wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania wnoszonego na podstawie art. 127 § 1 k.p.a. przez stronę postępowania administracyjnego. Nie jest bowiem "stroną niezadowoloną z treści decyzji". Tylko taki podmiot, spełniający wymagania określone w art. 28 k.p.a. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie (...), jest stroną, o której mowa w 64a p.p.s.a., uprawnioną (legitymowaną) do wniesienia sprzeciwu od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., który może skutecznie zainicjować postępowanie przed sądem administracyjnym w granicach określonych w art. 3 § 2a i art. 64e p.p.s.a. Jak bowiem wynika z art. 16 § 2 k.p.a., decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach, do których zalicza się p.p.s.a. Sprzeciwu od decyzji nie może więc wnieść jakikolwiek podmiot, a tylko prawnie do tego legitymowany. Mając na względzie powyższe sprzeciw od decyzji pochodzący od Burmistrza podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, o czym orzeczono w punkcie I postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 oraz art. 64a p.p.s.a. Uznanie skargi za niedopuszczalną uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i wyłącza możliwość oceny trafności podniesionych przez Burmistrza zarzutów, jak i legalności podjętego rozstrzygnięcia odwoławczego w kontekście treści art. 138 § 2 k.p.a. Jeżeli jednak w danej sprawie zachodziłaby konieczność ochrony praworządności Burmistrz może zwrócić się o podjęcie stosownych czynności do właściwego prokuratora. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.