I SA/Rz 1201/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2014 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją z dnia (...) września 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, w wysokości 9 468 zł. Wnosząc skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania, jak również wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Wniosek ten nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest więc uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy, który winien wskazać okoliczności, przemawiające za tym, że spełnia on przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego należy stwierdzić, że na podstawie informacji w nim zawartych nie można przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek skarżącego nie zawiera bowiem uzasadnienia, w tej więc sytuacji nie sposób jest domniemywać okoliczności, które wskazywałyby na konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć też należy, że braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie można uznać za brak formalny tego wniosku, lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2011 r., sygn. II GSK 373/11, dost. w CBOiS - – http://orzeczenia.nsa.gov.pl), co skutkuje oddaleniem takiego wniosku. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.