I SA/Rz 1201/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2014 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, w związku z wnioskiem skarżącego o zmianę postanowienia z dnia 15 kwietnia 2015 r., w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. I SA/Rz 1201/14 . Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia (...) września 2014 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego, w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, w wysokości 9 468 zł. Skarżący zaskarżył przedmiotową decyzję do Sądu, domagając się jej uchylenia, jednocześnie złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Sąd, po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku, postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. I SA/Rz 1201/14, odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji, ponieważ przedmiotowy wniosek nie zawierał uzasadnienia. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia Sąd stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku należy utożsamiać z brakiem przesłanek uzyskania ochrony tymczasowej, a nie brakiem formalnym. W dniu 20 kwietnia 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) skarżący złożył wniosek o zmianę postanowienia z dnia 15 kwietnia 2015 r., odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji, i udzielenie mu ochrony tymczasowej. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący powołał się na swoją trudną sytuację materialną oraz sytuację swoich najbliższych, w szczególności pełnoletnich synów, którym systematycznie udziela wsparcia. Stwierdził ponadto, że po odliczeniu składek, spłacanych kredytów i kwoty podlegającej egzekucji administracyjnej, wartość netto wszystkich dochodów w jego w gospodarstwie domowym wynosi 2 180 zł. Środki te przeznaczane są na bieżące potrzeby, między innymi zakup żywności, leków, a także opłacenie mediów. Oprócz tego skarżący podkreślił, że znajdujące się w posiadaniu jego małżonki nieruchomości, nie stanowią dla niej źródła dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie natomiast z art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie Sąd oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie tego aktu grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody albo może powodować skutki, które będą trudne do odwrócenia, po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Aktualnie natomiast, występując z wnioskiem o zmianę postanowienia o odmowie udzielenia mu ochrony tymczasowej, skarżący jedynie pobieżnie zarysował obraz swojej bieżącej sytuacji finansowej, związanej ze strukturą bieżących wydatków, jednakże w dalszym ciągu nie można na tej podstawie stwierdzić wystąpienia przesłanek uwzględnienia jego wniosku. Wynika to bowiem przede wszystkim z tego, że skarżący nie przedstawił swojego stanu majątkowego, ani też swoich domowników, co pozwoliłoby w sposób pełny ocenić skutki wykonania zaskarżonej decyzji, w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., nie wskazał też na czym miałaby polegać, w jego przypadku, znaczna szkoda majątkowa czy też inne nieodwracalne skutki jej realizacji. Tymczasem zauważyć należy, że zaskarżona decyzja opiewa na określoną kwotę pieniężną, która w razie uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, podlegałaby w całości zwrotowi. Nie można wprawdzie wykluczyć, że nawet wykonanie tego typu decyzji, w danym momencie i w określonej sytuacji, mogłoby spowodować bardzo dotkliwe skutki dla skarżącego, jednakże nie wskazał on na te okoliczność w jakikolwiek sposób. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w dalszym ciągu brak jest w sprawie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też wniosek skarżącego o zmianę postanowienia Sądu w tym przedmiocie, z dnia 15 kwietnia 2015 r., nie zasługuje na uwzględnienie. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 165 w zw. z art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji