I SA/Rz 1207/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp. z o.o. z siedzibą w R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do maja 2007 r. i od lipca do grudnia 2007 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca spółka wniosła o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu podała, że w chwili obecnej nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi umożliwiającymi pokrycie kwoty wpisu od skargi w wysokości 36.064 zł. Dalej skarżąca argumentowała, że wszelkie środki finansowe wpływające na jej rachunek są przekazywane na rzecz organów skarbowych w związku z zajęciami egzekucyjnymi i dokonanymi zabezpieczeniami. Spółka nie posiada także żadnych nieruchomości ani środków trwałych, które mogłaby spieniężyć, by zebrać wymaganą kwotę na uiszczenie wpisu. Na skutek długotrwałych postępowań podatkowych spółka została pozbawiona środków obrotowych, co doprowadziło do zwolnienia pracowników. Obecna sytuacja spółki jest tego rodzaju, że nie ma płynności finansowej, co uzasadniam jej wniosek. Odnośnie danych ekonomicznych spółka podała, że za ostatni rok obrotowy wygenerowała zysk w wysokości 311.929 zł, nie posiada środków trwałych, na dwóch wskazanych rachunkach bankowych spółka nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych; ich salda wynoszą według oświadczenia 0 zł, kapitał zakładowy spółki wynosi zaś 7.612.000,00 zł. Spółka wezwana została także do złożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, w tym deklaracji dla podatku od towarów i usług za ostatnie sześć okresów rozliczeniowych poprzedzających złożenie wniosku o prawo pomocy, zeznania podatkowego CIT-8 za 2014 r., przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, bilansu spółki za 2014 r. i informacji dodatkowych do tego sprawozdania finansowego, ewidencji posiadanych środków trwałych, rachunku zysku i strat, potwierdzenia czynności egzekucyjnych i udzielenia informacji co do obowiązku dokonywania dopłat przez wspólników. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono co następuje : Przepis na podstawie którego zawarto przesłanki jakie musi spełnić osoba prawna (jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej), tj. art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.- dalej w skrócie: P.p.s.a.) oparty jest na konstrukcji ograniczonego uznania, co oznacza, że ostatecznie spełnienie przesłanek ekonomicznych (w zakresie częściowym, o jaki ubiega się skarżąca – jest to brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania), uprawnia jedynie do udzielenia takiej pomocy. Warunek wykazania przez osobę prawną podstaw, na których opiera swój wniosek o przyznanie prawa pomocy, nakłada na nią obowiązek przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających niemożność pokrycia tych kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek spółka nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Przede wszystkim spółka, pomimo swojej trudnej sytuacji, na jaką powołuje się zarząd, prowadzi regularną, dochodową działalność gospodarczą, koncentrując się jak zaznaczyła, na sprzedaży hurtowej odpadów i złomu. W związku z tym dokonywana przez spółkę wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów zwolniona jest z podatku VAT. Spółka w deklaracjach VAT-7 wykazuje nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy (za czerwiec 2015 18.933 zł, za lipiec 2015 r. 19.945 zł, za sierpień 2015 r.22.035 zł, za 19.208 zł, za październik 2015 r. 19.286 zł). Według CIT-8 za 2014 r. spółka uzyskała przychód w wysokości 75.319.810,67 zł, od dochodu w kwocie 237.690,56 zł odliczyła stratę z ubiegłego okresu (120.241,11 zł), wykazując jako podstawę opodatkowania kwotę 117.449,45 zł i podatek należny w kwocie 22.315 zł. Operacje na przekazanych dokumentach bankowych odzwierciedlają jedynie wypłaty wynagrodzeń za pracę i opłaty związane z regulowaniem składek na ubezpieczenia społeczne, nie odzwierciedlają jakichkolwiek operacji gospodarczych, a zatem są mało istotne. Analizując zaś przedstawiony bilans spółki (na 30.112015 r.), nadmienić należy, że kapitał podstawowy spółki wynosi 7.612.000 zł, zaś zapasowy 5.588.866,91 zł. Natomiast po stronie aktywów uwidoczniona jest pozycja dot. należności krótkoterminowych należnych od pozostałych jednostek w kwocie 32.620.860,10 zł, z czego z tytułu dostaw i usług o okresie spłaty do 12 miesięcy 23.782.396,37 zł , a w pozycji inne 3.040.712,42 zł , z tytułu podatków i innych 5.797.751,31 zł. Zatem obiektywnie sytuacja spółki nie jawi się jako szczególnie zła, nie pozwalająca na uiszczenie należnych opłat sądowych związanych ze sporem w niniejszej sprawie, pomimo dużej liczby spraw, w których organy skarbowe dochodzą swoich należności. Reasumując, poddając ocenie wniosek o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że nie zasługuje on na wyjątkowe traktowanie o jakim mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Działalność osób prawnych opiera się na samodzielności i w oparciu o własny majątek. Skarżąca jest pełnoprawnym uczestnikiem obrotu gospodarczego, ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu uprawnieniami i obowiązkami. Funkcjonowanie spółki prawa handlowego nie może polegać na dotowaniu jej przez Skarb Państwa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych zawsze w sytuacji gdy prowadzi spór sądowy, domagając się wyjątkowego traktowania w sporze publicznoprawnym. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.