I SA/Rz 122/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi P.A. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 grudnia 2025 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.930.2025.4.KR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. Przedmiotem skargi P.A. (dalej: wnioskodawca/skarżący) jest interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z 23 grudnia 2025 r. nr 0113-KDIP2-2.4011.930.2025.4.KR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 7 października 2025 r., (data wpływu do organu 14 października 2025 r.) uzupełnionym pismem z 28 listopada 2025 r., wnioskodawca zwrócił się do Dyrektora KIS o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. We wniosku przedstawiono opis stany faktycznego w którym wskazano, że wnioskodawca wraz z małżonką, niebędącą stroną postępowania, dalej: uczestnik, są właścicielami nieruchomości oznaczonymi we wniosku jako: Nieruchomość I, Nieruchomość II, Nieruchomość III, Nieruchomość IV , które zamierzają sprzedać. Nieruchomość I - stanowi majątek objęty wspólnością ustawową małżeńską. 10 marca 2020 r. została nabyta umową darowizny niezabudowana działka od ojca wnioskodawcy. Zainteresowani wybudowali na działce parterowy budynek mieszkalny o powierzchni około 110 m2. Budowa została zakończona pod koniec 2021 r.; a wnioskodawca i uczestnik (zainteresowani) wprowadzili się do wybudowanego domu na początku 2022 r. Od tego czasu nieprzerwanie zamieszkują w wybudowanym budynku, tj. od ponad 4 lat. Wnioskodawca oraz uczestnik zawarli umowę przedwstępną, w której zobowiązali się do zawarcia w 2026 r. umowy przyrzeczonej sprzedaży Nieruchomość I. Nie były udzielane żadne pełnomocnictwa osobom trzecim do dokonania czynności prowadzącej do zbycia lub obciążenia Nieruchomości I. Decyzja o sprzedaży Nieruchomości I, stanowiącej obecnie miejsce zamieszkania została podjęta, z uwagi na szereg istotnych okoliczności wpływających na jakość życia oraz funkcjonalność oraz uciążliwe sąsiedztwo, generujące nadmierny hałas i dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu. Wnioskodawca i uczestnik nie podejmą żadnych działań mających na celu przygotowanie jej do sprzedaży. Nieruchomość I zainteresowani planują sprzedać w styczniu 2026 r. Nieruchomość II - stanowi majątek objęty wspólnością ustawową małżeńską. 13 listopada 2023 r. na podstawie umowy sprzedaży została nabyta niezabudowana działka. Wnioskodawca i uczestnik zamierzają przed zbyciem zabudować budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, a następnie sprzedać za kilka lat, jako nieruchomość zabudowaną. Nieruchomość II zostanie zabudowana ze środków własnych wnioskodawcy i uczestnika. Na potrzeby realizacji procesu budowlanego, wnioskodawca i uczestnik planują skorzystanie z usług specjalistów niezbędnych do zabudowania Nieruchomości II oraz Nieruchomości III. Wnioskodawca i uczestnik nie zawierali żadnych umów z osobami trzecimi zawierających zobowiązanie do sprzedaży lub obciążenia Nieruchomości II. Ogłoszenie dotyczące sprzedaży zostanie opublikowane na popularnych portalach internetowych przeznaczonych do obrotu nieruchomościami (np. Otodom, OLX, Gratka, itp.), po zabudowaniu Nieruchomości II oraz Nieruchomości III. Wnioskodawca i uczestnik podkreślili, że do chwili złożenia wniosku nie zawierali żadnych umów przedwstępnych, rezerwacyjnych, ani innych porozumień z potencjalnymi kupującymi, a także nie podejmowali żadnych formalnych działań mających na celu sprzedaż Nieruchomości II oraz Nieruchomości III. Wnioskodawca i uczestnik nie zamierzają podejmować żadnych innych działań marketingowych. Zainteresowani dysponowali wolnymi środkami finansowymi i zamierzali bezpiecznie ulokować posiadany kapitał poprzez zakup działki. Zakup został sfinansowany z prywatnych oszczędności i miał charakter lokaty środków. Nieruchomość II Zainteresowani planują zabudować domem wolnostojącym jednorodzinnym w latach 2029-2030 i następnie sprzedać. Nieruchomość III - planowana jest sprzedaż wydzielonej nieruchomości, która stanowi własność wnioskodawcy i uczestnika. 17 września 2025 r. na podstawie umowy sprzedaży została nabyta niezabudowana działka. Dla Nieruchomości III zostanie założona nowa księga wieczysta, w której jako właściciele zostaną ujawnieni wnioskodawca i uczestnik, na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Wnioskodawca i uczestnik zamierzają przed zbyciem zabudować działkę budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, a następnie sprzedać za kilka lat, jako nieruchomość zabudowaną. Na potrzeby realizacji procesu budowlanego, wnioskodawca i uczestnik planują skorzystanie z usług specjalistów niezbędnych do zabudowania Nieruchomości II oraz Nieruchomości III. Wnioskodawca i uczestnik nie zawierali żadnych umów z osobami trzecimi zawierających zobowiązanie do sprzedaży lub obciążenia Nieruchomości III. Nie były udzielane żadne pełnomocnictwa osobom trzecim do dokonania czynności prowadzącej do zbycia lub obciążenia Nieruchomości III. Wnioskodawca i uczestnik nie zamierzają podejmować żadnych innych działań marketingowych. Zainteresowani dysponowali wolnymi środkami finansowymi i zamierzali bezpiecznie ulokować posiadany kapitał poprzez zakup działki. Zakup został sfinansowany z prywatnych oszczędności i miał charakter lokaty środków. Nieruchomość III zainteresowani planują zabudować domem wolnostojącym jednorodzinnym w latach 2030-2031 i następnie sprzedać. Nieruchomość IV - stanowi majątek objęty wspólnością ustawową małżeńską. 27 grudnia 2023 r. na podstawie umowy sprzedaży została nabyta niezabudowana działka. Od momentu nabycia przez wnioskodawcę i uczestnika, nie była i nie jest wykorzystywana - ani na cele mieszkaniowe, ani gospodarcze, ani rolne. Wnioskodawca i uczestnik nie podejmowali żadnych działań zmierzających do komercyjnego wykorzystania tej nieruchomości, nie uzyskiwali z niej żadnych dochodów, ani nie oddawali jej do używania osobom trzecim. Wnioskodawcy na nieruchomości realizują budowę domu jednorodzinnego, finansowaną ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego. Kredyt ten zamierzają spłacić ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomość I, w której obecnie zamieszkują. Wnioskodawca i uczestnik planują wprowadzić się do Nieruchomości IV w grudniu 2025 r. oraz wykorzystywać ją do końca okresu posiadania - wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, a następnie sprzedać na początku 2029 r. Na Nieruchomości IV prowadzone są roboty budowlane, których celem jest wzniesienie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Budynek ten, będzie wykorzystywany przez wnioskodawcę i uczestnika do stycznia 2029 r. w celu zaspokojenia ich własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca oraz uczestnik planują sprzedaż Nieruchomości IV, mając na uwadze względy związane z docelowym miejscem zamieszkania i komfortem życia. Wnioskodawca i uczestnik zamierzają sprzedać Nieruchomość IV, a środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości IV przeznaczyć na sfinansowanie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na kolejnej działce. Nieruchomość IV została nabyta ze środków własnych z zamiarem budowy domu przeznaczonego na własne potrzeby mieszkaniowe. W 2025 r. (podczas trwającej budowy domu na Nieruchomości IV) Zainteresowani powzięli informację, że Gmina planuje wydzielenie nowych działek budowlanych w M., zlokalizowanych z jednej strony w bezpośrednim sąsiedztwie lasu, a z drugiej - z widokiem na dolinę rzeki L.. Potencjalne nabycie działki w tej lokalizacji, zapewniającej znacznie wyższy poziom prywatności oraz walory krajobrazowe, stanowi dla wnioskodawcy i uczestnika bardziej atrakcyjną perspektywę długoterminowego miejsca zamieszkania. W związku z powyższym, w przypadku nabycia nieruchomości od Gminy, wnioskodawca i uczestnik zamierzają sprzedać Nieruchomość IV, a środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości IV przeznaczyć na sfinansowanie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na ww. działce, który będzie służyć zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanych. Ponadto wskazano, że wnioskodawca i uczestnik są właścicielami niezabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości D. Nieruchomość stanowi majątek objęty wspólnością małżeńską. Nieruchomość została nabyta w ramach umowy darowizny od ojca Wnioskodawcy. Działka pozostaje niezabudowana i nie jest użytkowana. Zainteresowana jest właścicielką nieruchomości położonej w miejscowości D., zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, nabytej w drodze darowizny z 8 czerwca 2018 r. Nieruchomość stanowi majątek osobisty uczestniczki. Pod adresem nieruchomości zarejestrowana jest działalność gospodarcza prowadzona przez uczestniczkę. Obecnie nieruchomość zamieszkiwana jest przez matkę uczestniczki oraz została oddana do używania znajomym uczestniczki. Zainteresowani dokonali wcześniej sprzedaży nieruchomości i lokali mieszkalnych: Na podstawie umowy sprzedaży w dniu 21 kwietnia 2011 r. wnioskodawcy nabyli działkę położoną w miejscowości B.. Wnioskodawca i uczestnik nabyli działkę przy wykorzystaniu środków pochodzących z kredytu bankowego, zrealizowali budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w którym zamieszkiwali do 2013 r. Następnie, z przyczyn zawodowych oraz z uwagi na fakt, że dom okazał się niewystarczający pod względem powierzchni użytkowej, nieruchomość została sprzedana. Sprzedaż została dokonana na podstawie aktu notarialnego z dnia 10 grudnia 2013 r. Środki uzyskane z tytułu sprzedaży zostały w całości przeznaczone na spłatę zaciągniętego kredytu mieszkaniowego oraz na budowę kolejnego domu. Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego 3 października 2013 r., wnioskodawca i uczestnik nabyli nieruchomość gruntową położoną w miejscowości W. Nieruchomość została nabyta wraz z istniejącymi na niej fundamentami pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zakup sfinansowano ze środków uzyskanych ze sprzedaży wcześniej posiadanej nieruchomości. Wnioskodawca i uczestnik kontynuowali proces budowy, wznosząc dom jednorodzinny, który następnie został wykończony przy wykorzystaniu środków własnych oraz kredytu hipotecznego. Wnioskodawca i Uczestnik zamieszkiwali w tym budynku przez okres 5 lat. Po upływie tego czasu, w związku ze zmianą sytuacji życiowej i mieszkaniowej, nieruchomość została sprzedana (umowa sprzedaży z dnia 11 stycznia 2019 r.). Wnioskodawca i uczestnik zawarli umowę deweloperską dotyczącą zakupu lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w miejscowości T. Umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności została zawarta w dniu 23 grudnia 2019 r. Lokal został nabyty w stanie deweloperskim, a następnie wykończony przez wnioskodawcę i uczestnika ze środków własnych. Lokal został przeznaczony na zaspokojenie bieżących potrzeb mieszkaniowych wnioskodawcy i uczestnika, jednak z uwagi na zmianę sytuacji osobistej oraz zawodowej, zamieszkiwali w nim jedynie przez kilka miesięcy. W konsekwencji nieruchomość została sprzedana na podstawie aktu notarialnego z dnia 11 lutego 2020 r. Środki uzyskane ze sprzedaży lokalu w T. zostały przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego położonego w T., z przeznaczeniem na realizację własnych celów mieszkaniowych. Wnioskodawca i uczestnik zakupili także lokal mieszkalny w T. - umowa sprzedaży. Lokal ten został nabyty na potrzeby osobiste wnioskodawcy i uczestnika jako lokata zgromadzonych środków. Następnie wnioskodawca i uczestnik sprzedali jedną z nabytych nieruchomości T., a środki uzyskane z jej sprzedaży przeznaczyli w całości na budowę domu mieszkalnego na Nieruchomości I. Gdy okazało się, że uzyskane środki są niewystarczające do dokończenia inwestycji, Wnioskodawca i Uczestnik podjęli decyzję o sprzedaży drugiej nieruchomości w T.. Całość uzyskanych z niej środków również została przeznaczona na realizację budowy domu na Nieruchomości I, służącego zaspokojeniu ich własnych potrzeb mieszkaniowych. W wniosku skierowanym do Dyrektora KIS wnioskodawca zawarł pytania: 1.Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego zainteresowani będą zobowiązani do zaliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV? 2.Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego zainteresowani, w przypadku zbycia Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV będą zobowiązani do naliczenia i zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych? W ocenie wnioskodawcy zainteresowani, nie będą zobowiązani do naliczenia i zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży nieruchomości oznaczonych we wniosku numerami I, II, III, IV. W wydanej w dniu 23 grudnia 2025 r. interpretacji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, będącej przedmiotem rozpatrywanej sprawy, Dyrektor KIS uznał stanowisko wnioskodawcy za: - prawidłowe w zakresie skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości I i Nieruchomości IV, - nieprawidłowe w zakresie skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości II i Nieruchomości III. Dyrektor KIS stwierdził, że planowana przez skarżącego i jego małżonkę (zainteresowanych) sprzedaż Nieruchomości I i Nieruchomości IV, nie ma związku z działalnością gospodarczą i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem, przychód ze sprzedaży Nieruchomości I i Nieruchomości IV nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f., a więc nie będzie stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej i skarżący i jego małżonka nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Jednocześnie, planowana przez skarżącego i jego małżonkę sprzedaż Nieruchomości I i Nieruchomości IV (odpowiednio w 2026 r. i 2029 r.) nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. z uwagi na fakt, ze zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości zainteresowanych. Zatem skarżący i jego małżonka nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych wart. 30e u.p.d.o.f. z tytułu wskazanych transakcji odpłatnego zbycia Nieruchomości I i Nieruchomości IV (odpowiednio w 2026 r. i w 2029 r.). Natomiast planowana przez skarżącego i jego małżonkę (zainteresowanych) sprzedaż Nieruchomości II i Nieruchomości III, w ocenie Dyrektora KIS, nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, nakierowanej na osiągnięcie przychodu, która wyczerpywała będzie znamiona działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.. W konsekwencji, uzyskane przez zainteresowanych przychody z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości II i Nieruchomości III należy traktować jako przychód, którego źródłem jest pozarolnicza działalność gospodarcza, tj. art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Tym samym, przychód z planowanej sprzedaży Nieruchomości II i Nieruchomości III nie będzie zakwalifikowany do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.. Przychód ten należy będzie zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i opodatkować zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła. W skardze do tut. Sądu na powyższą interpretację Dyrektora KIS z 23 grudnia 2025 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.930.2025.4.KR wnioskodawca wniósł o jej uchylenie w części, w jakiej interpretacja ta stwierdza nieprawidłowość stanowiska skarżącego co do skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości II i Nieruchomości III oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 u.p.d.o.f., polegające na nieprawidłowej kwalifikacji przychodu ze sprzedaży Nieruchomości II i III jako przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, podczas gdy prawidłowo w okolicznościach niniejszej sprawy - stanowi on przychód (a właściwie nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy) z odpłatnego zbycia nieruchomości po upływie 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.; W ocenie skarżącego organ błędnie zinterpretował pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 u.p.d.o.f., pomijając ustawowe kryteria ciągłości i zorganizowania tej działalności oraz pięcioletni okres wyłączający opodatkowanie prywatnej sprzedaży nieruchomości; 2. naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14c § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 11 ze zm.), dalej: o.p., poprzez brak odniesienia się przez organ do całości stanowiska przedstawionego we wniosku skarżącego, brak analizy wszystkich regulacji prawnych mających znaczenie dla oceny przedmiotowej sprawy, jak również nieprzedstawienie w sposób wyczerpujący stanowiska organu co do oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, co w konsekwencji prowadziło do prowadzenia postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, albowiem organ nie naruszył prawa materialnego dochodząc do wniosku, że odnośnie nieruchomości oznaczonych we wniosku o interpretację jako nieruchomości II i III stanowisko pytającego jest nieprawidłowe, zaś zbycie tych nieruchomości nie może być uznane za działanie w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Działanie opisane w stanie faktycznym zapytania realizuje bowiem znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 udpof. Przepis ten stanowi, że działalnością gospodarczą jest m.in. działalność budowalna prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Musi być to więc działalność prowadzona we własnym imieniu bez względu na rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły. Jest to definicja szeroka, przy czym jej kluczowymi elementami jest zorganizowanie i ciągłość działalności. Działalność nie spełniająca tych cech nie może zostać uznana za działalność gospodarczą. Jednocześnie przychód nie może być zaliczony do innych źródeł ( art. 10 u7st. 1 pkt 1,2 i 4-9 ). Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 updof ustanawia natomiast sprzedaż nieruchomości jako odrębne źródło przychodu. Nie zawsze jednak taki przychód będzie kwalifikowany do tego źródła. Jak bowiem wynika z art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, przychód ze zbycia nieruchomości będzie stanowił odrębne źródło przychodu, jeżeli zbycie to nie zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej. Wzajemny układ tych przepisów jest zatem taki, że przychód ze sprzedaży nieruchomości może być kwalifikowany zarówno jako odrębne źródło przychodu ale także jako przychód z działalności gospodarczej. Zależeć to będzie od tego czy działalność w zakresie sprzedaży nieruchomości miała charakter zorganizowany i ciągły stanowiąc o takiej formie działania podatnika, bez względu na skutek osiągnięty. Nie jest łatwe odróżnienie działania w ramach zarządu majątkiem prywatnym w zakresie posiadanych nieruchomości od działania w ramach działalności gospodarczej w ramach posiadanych nieruchomości. Niewątpliwie nie będzie w ocenie sądu I instancji wystarczające poprzestanie na samym tylko zadeklarowaniu przez podatnika rodzaju powadzonej działalności. Nie będzie mogło stanowić jedynej i wystarczającej podstawy oświadczenie podatnika, że daną działalność prowadzi w ramach zarządu majątkiem wspólnym, jeżeli okoliczności prowadzonej działalności będą w istocie wyczerpywać, tak ujęte, jak powyżej przedstawiono znamiona działalności gospodarczej. Organ zatem jest uprawniony każdorazowo, także w ramach postępowania w przedmiocie wniosku o udzielenie interpretacji prawa podatkowego do oceny znamion działania podatnika, w szczególności celem rozważenia czy jest to tylko zarząd majątkiem wspólnym, czy też nabiera to cech prowadzenia działalności gospodarczej. W tym celu organ powinien ocenić każdy element przeprowadzonych ( lub mającymi być przeprowadzonymi ) działań podatnika, ze szczególnym uwzględnieniem prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły. W tym celu musi wziąć pod uwagę w jaki sposób podatnik wszedł w posiadanie nieruchomości, czy było to nabycie z zamiarem późniejszego wykorzystania w działalności gospodarczej, czy też nabycie okazyjne ( np.: w formie darowizny lub dziedziczenia ). Czy włączył składniki mienia do majątku swojego przedsiębiorstwa, czy dokonywał ich amortyzacji. Trzeba też zważyć jak długo podatnik był w posiadaniu tych nieruchomości. W zakresie tego elementu dłuższy okres posiadania może świadczyć o braku zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej co do tego mienia. Kolejnym elementem będzie ocena, jak podatnik korzystał z tej nieruchomości, jakie czynności podjął w odniesieniu do działki. Czy przeprowadził czynności administracyjne pozwalające na zabudowę działki, czy w końcu takiej zabudowy dokonał. W tym zakresie także należy ocenić czy działał jak podmiot profesjonalny, czy też nie. Jakich metod użył do zabudowy działki. W jaki sposób poszukiwał nabywców nieruchomości. W końcu istotnym także będzie sposób finansowania zabudowy działki. Czy czynił on to ze swoich prywatnych pieniędzy, czy też korzystał przy wznoszeniu kolejnych domów z pieniędzy wcześniej zarobionych. W końcu istotne będzie ile tego typu transakcji przeprowadził ( kryterium ciągłości ) i czy zamieszkiwał w wybudowanych domach. Kryteria te musza być oceniane łącznie, przy czym w zależności od realiów sprawy mogą one nabierać rożnego znaczenia przy ocenie poszczególnych stanów faktycznych. Ocena tych wszystkich elementów pozwala na ustalenie czy działalność podatnika ma cechy działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 updof , czy też nie. Jeżeli takie cechy posiada to podatnik musi wykazać przychód ze źródła przychodu – działalność gospodarcza. Nie ma on możliwości wyboru źródła przychodu, z uwagi na jednoznaczne brzmienie treści przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 updof. Przychód kwalifikujący się do źródła przychodu działalność gospodarcza nie może stanowić przychodu z tego przepisu. Przechodząc do analizy zajętego przez organ stanowiska w aspekcie przedstawionych powyżej kryteriów oceny Sąd uznał, że nie naruszył organ prawa przyjmując, że odnośnie dwóch wymienionych nieruchomości przychód musi być zakwalifikowany do źródła przychodu działalności gospodarczej. Działalność skarżącego w tym zakresie miała bowiem charakter działalności zarobkowej, była zorganizowana i ciągła. Wybudowanie i sprzedaż wybudowanych obiektów została przeprowadzona przez skarżącego celem uzyskania środków finansowych w wysokości przekraczającej poniesione nakłady. Miała zatem bez wątpienia charakter działalności zarobkowej. Działalność taka jest zdolna do generowania zysku i taki skutek podjętej działalności chciał skarżący osiągnąć. Sama chęć uzyskania przychodu przewyższającego koszty nie świadczy jeszcze o tym, że zaistniała działalność gospodarcza. Zarządzając majątkiem prywatnym jego właściciel także chce osiągnąć dodatni skutek takiego zarządzania. Osiągniecie dochodu nie jest także koniecznym elementem realizowania znamion działalności gospodarczej. O takim charakterze tej działalności przesądzają w realiach stanu faktycznego elementy składające się na zorganizowanie działalności w stopniu nakazującym przyjęcie spełnienia przesłanki z art. 5a pkt 6 updof oraz jej ciągłość. Słusznie w tym zakresie organy uznały, że działalność skarżącego ma charakter zorganizowany. Nabył on grunt aktualnie mający podlegać zbyciu, a następnie przeprowadził cały szereg czynności o zarówno skomplikowanym prawnym charakterze, jak także profesjonalnym faktycznym charakterze - polegającym na wybudowaniu budynku. Te właśnie profesjonalne działania realizujące znamiona procesu inwestycyjnego świadczą o tym, ze działalność taka ma charakter działalności gospodarczej. Odpowiada ona bowiem czynnościom przedsiębiorcom działającym w branży budowlanej, którzy w analogiczny sposób dokonują zakupu gruntów, przeprowadzają proces inwestycyjny w zakresie wymogów administracyjnych koniecznych do spełnienia, by wznieść budynek, a następnie go wznoszą i dokonują sprzedaży celem tzw. pierwszego zasiedlenia. Takie działanie spełnia znamię zorganizowania. Jednocześnie działanie skarżącego spełnia również przesłankę ciągłości. Jego działania rozłożone są na pewien okres czasu: - od chwili zakupu działek do chwili sprzedaży nieruchomosci. Przez długi okres czasu realizuje on szereg skomplikowanych czynności prowadzący do ostatecznego zbycia zabudowanej nieruchomości. Działanie to, jak ujął to we wniosku o interpretacje przeprowadzi także co do kolejnego budynku. Wzniesie on więc dwa budynki, jeden po drugim, i jedynym celem tych czynności będzie sprzedaż tych budynków. Co więcej pomiędzy tymi czynnościami będzie taki związek, że część pieniędzy uzyskanych z pierwszej sprzedaży będzie wykorzystana do wzniesienia drugiego budynku. Skarżący dokona reinwestycji zysku z pierwszej budowy. Takie działanie to kolejny element wskazujący na profesjonalny – zorganizowany model działalności. Łącząc te dwie budowy potwierdza tezę o ciągłym charakterze działania skarżącego. Znamię ciągłości ma bowiem na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej zdarzeń jednorazowych. Nie oznacza jednak, że dana działalność musi być wykonywana w sposób stały czy też bez przerwy. Wystarczające jest podejmowanie ich przez określony czas z zamiarem powtarzania działań w celu osiągniecia określonego efektu. Taka sytuacja wynika z przedstawionego stanu faktycznego. Wybudowanie w celu sprzedaży dwóch budynków może być uznane za działanie ciągle w rozumieniu art. 5a pkt 6 updof. Słusznie także powołał się organ na niezaistnienie przesłanek wyłączających uznanie charakteru dzialalnosci gospodarczej jakichś aktywności podejmowanych przez podatnika opisanych w art. 5b ust. 1 updof. Działanie skarżącego ma charakter przekraczający zwykły zarząd majątkiem własnym ale nosi znamiona działalności gospodarczej. Nie są działaniem przypadkowym i incydentalnym, co słusznie zauważył organ, ale są trwałym, planowym o wysokim zaawansowaniu organizacyjnym procesem, który ma charakter zarobkowy. Taki właśnie charakter tego procesu prowadzi do uznania, że działania skarżącego nie są tylko zarządem majątkiem własnym ( prywatnym ) w celu uzyskania jak najlepszej ceny, ale podjętym z takim zamiarem działaniem o charakterze działalności gospodarczej. Analiza wszystkich przesłanek z art. 5a pkt 6 updof pozwala na jednoznaczne uzewnętrznię w sposób obiektywny woli podatnika dokonania tego odpłatnego zbycia w ramach działalności gospodarczej. Zbycie następuje bowiem po dokonaniu szeregu działań mających w sposób obiektywny cechy działalności gospodarczej. Nie będzie przy tym miało znaczenia pewne odstępstwo czasowe pomiędzy momentem nabycia działek a momentem zbycia zabudowanej nieruchomości. W obrocie gospodarczym zabudowanymi nieruchomościami ( jak np.: działalność deweloperów ) niejednokrotnie dzieje się bowiem tak, że zakupione działki są zabudowywane i sprzedawane dopiero po pewnym czasie, co wynika z miejsca ich położenia i możliwości zabudowy, czy też innych przyczyn. Istotne są natomiast czynności samego dokonania zabudowy, przeznaczenia zabudowy i czasu zbycia nieruchomości. Mając na uwadze powyżej przedstawione okoliczności sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ słusznie przyjął, że opisany przez pytającego wniosku stan faktyczny odnośnie dwóch wymienionych nieruchomości świadczy o tym, że działania skarżącego mają charakter działalności gospodarczej, a zatem przychód z niej uzyskany nie będzie podlegał opodatkowaniu ze źródła opisanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, a więc także nie będzie miało zastosowania zwolnienie podatkowe przewidziane dla przychodu z tego źródła. Stąd też skargę oddalił w myśl art. 151 p.p.s.a.