I SA/Rz 123/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku S. S. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia (...) grudnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności, z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego - postanawia – 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący zwrócił się do przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójka małoletnich dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest prowadzone przez skarżącego gospodarstwo rolne oraz zasiłek rodzinny na dzieci. Łączny dochód z tych dwóch źródeł skarżący określił na kwotę ok. 1 000 zł miesięcznie. Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wymienił: nieruchomości rolne (5,9 ha własnych i 4 ha dzierżawionych), dwie sztuki bydła, jedna sztuka trzody chlewnej, oszczędności w kwocie 1 000 zł. Wymieniając ponoszone wydatki skarżący wskazał następujące pozycje: prąd – 187 zł, czynsz dzierżawny – 200 zł, gaz – 50 zł, KRUS – 280 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 274 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza niską wysokość dochodów uzyskiwanych przez niego oraz domowników stwierdzić należy, że uiszczenie wpisu od skargi, stanowiącego najistotniejsza pozycję wśród kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, byłoby dla skarżącego znacznym obciążeniem, mogącym skutkować pozbawieniem jego samego oraz jego najbliższych środków koniecznego utrzymania. W związku z tym zwolniono skarżącego od obowiązku uiszczenia tej opłaty w całości. Niezależnie od powyższego zauważyć jednak należy, że skarżący zadeklarował, że pomimo niskich dochodów, zgromadził oszczędności w wysokości 1 000 zł. W tej sytuacji nie sposób jest więc stwierdzić, że dysponując tej wielkości rezerwą finansową nie jest w stanie partycypować w kosztach sądowych, chociażby w minimalnym stopniu. Dlatego też zwalniając go od wpisu od skargi, odmówiono mu zwolnienia od pozostałych, potencjalnych kosztów, jakie mogą wyniknąć w przyszłości. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.