I SA/Rz 123/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2015r., [...] w przedmiocie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi S. S. jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2015r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 6.840zł. W skardze S. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wyegzekwowanie kwoty 6.840 zł spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący i jego rodzina posiadają dochody pozwalające jedynie na skromne przeżycie. Konieczność spłaty ww. kwoty spowoduje, że Skarżący nie będzie posiadał środków finansowych pozwalających na rozpoczęcie produkcji rolnej na wiosnę, co z kolei doprowadzi do tego, że Skarżący nie będzie w stanie utrzymać rodziny i będzie zmuszony do zaprzestania produkcji rolnej. Z dołączonej do skargi dokumentacji wynika, że Skarżący dysponuje dochodem z gospodarstwa rolnego w wysokości 800 zł miesięcznie. Jego żona pobiera zasiłek na dzieci w wysokości 236 zł miesięcznie. Ponadto Skarżący ma na utrzymaniu dwójkę dzieci. Jego wydatki wynoszą ogółem 537zł miesięcznie, w tym z tytułu dzierżawy - 200zł, prądu - 187zł, gazu - 50zł i na KRUS - 280zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, która ma na celu zabezpieczenie skarżącego przed wyjątkowo dolegliwymi skutkami, jakie mogą nastąpić w wyniku wykonania decyzji organu, będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod tymi pojęciami należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., które umożliwiałyby uwzględnienie wniosku Skarżącego. Jak wynika z treści art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest dopuszczalne, gdy zachodzi prawdopodobieństwo powstania szkody lub uciążliwych skutków. Musi to być szkoda dolegliwa, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. przymiotnika "znaczna". Również w przypadku niebezpieczeństwa wywołania przez wykonanie decyzji określonych skutków, muszą być to konsekwencje szczególnego rodzaju - albowiem trudne do odwrócenia. W ocenie Sądu okoliczności wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. w niniejszej sprawie nie zachodzą. Sam fakt, że Skarżący posiada niewielkie dochody nie prowadzi jeszcze do wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy, Skarżący zadeklarował, że posiada oszczędności w wysokości 1.000zł. To oznacza, że Skarżący posiada pewną możliwość gromadzenia środków, które mogą zostać zadysponowane na wykonanie zaskarżonej decyzji. Z przedstawionej przez Skarżącego dokumentacji nie wynika, by znajdował się on na poziomie minimum egzystencji. Fakt, że Skarżący uzyskuje niewielkie dochody nie jest równoznaczny z wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowana trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest dopuszczalna w sytuacji, gdy z uwagi na zdarzenia nadzwyczajne, o charakterze nagłym, nieprzewidzianym, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Okoliczność znajdowania się w trudnej sytuacji materialnej do takich zdarzeń się nie zalicza. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.