I SA/Rz 124/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2014r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Opisaną szczegółowo w sentencji postanowienia, decyzją z dnia [...]grudnia 2014r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego , stwierdzającą powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług w związku z powstaniem długu celnego w przywozie, na skutek usunięcia towaru spod dozoru celnego oraz określającą kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 6081 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Skarżąca A. sp. z o.o. w P., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając w uzasadnieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji, jak również innych zaskarżonych decyzji wydanych w analogicznych sprawach, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci utraty konkurencyjnej pozycji skarżącej spółki na rynku międzynarodowym oraz pogorszenia jej sytuacji finansowej, przejawiającej się spadkiem liczby otrzymywanych zamówień. Wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego, może zdaniem skarżącej, poważnie zdestabilizować sytuację finansową spółki i doprowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody, poprzez ograniczenie możliwości zawierania umów z kontrahentami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, przy czym co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków. Ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu, na wnioskodawcy zaś spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wielość spraw będących przedmiotem zaskarżenia do WSA w Rzeszowie, a tym samym łączna wartość przedmiotu sporu wynosząca kilkaset tysięcy złotych powoduje uzasadnioną obawę, iż przymusowe wykonanie zaskarżonych decyzji spowoduje na tyle daleko idące skutki w sferze płynności finansowej skarżącej spółki, że w razie ewentualnego uwzględnienia skarg, trudno będzie skutki te odwrócić poprzez sam zwrot spełnionego nienależnie świadczenia. Skarżąca wskazała, że uiszczenie przez nią kwoty podatku od towarów i usług w wysokości określonej zaskarżoną decyzją, jak również kwot wynikających z pozostałych zaskarżonych do Sądu decyzji, spowoduje utratę płynności finansowej i podważy jej wiarygodność na rynku. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że spełnienie świadczenia pieniężnego co do zasady nie powoduje skutków niemożliwych do odwrócenia w przyszłości, jednak mając na uwadze wysokość obciążającego Skarżącą zobowiązania w tej i pozostałych sprawach, Sąd znał, iż w sprawie istnieje realne niebezpieczeństwo, że natychmiastowa realizacja zobowiązań pociągnie za sobą szereg następstw, które w efekcie mogą doprowadzić do wskazywanej przez Skarżącą utraty płynności finansowej, przed którymi to skutkami chronić ma instytucja wstrzymania wykonania decyzji. Mając to na uwadze, Sąd uznał za uzasadnione wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.