I SA/Rz 132/26

Dnia 22 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2026 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 grudnia 2025 r. nr 1801-IOV-2.4103.51.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lipca do grudnia 2014 r. - postanawia – odrzucić skargę. W dniu 2 marca 2026 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga V. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej: "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 grudnia 2025 r. nr 1801-IOV-2.4103.51.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lipca do grudnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 14 maja 2026 r., sygn. akt I SPP/Rz 50/26 referendarz sądowy odmówił przyznania spółce prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu spółki, postanowieniem z dnia 22 czerwca 2026 r., sygn. akt I SPP/Rz 50/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 24.565 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony spółce w dniu 1 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że spółka mimo precyzyjnego wskazania, o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie usunęła braków skargi w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.