I SA/Rz 140/25

Dnia 11 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 grudnia 2024 r. nr SKO.4104.17.2024 w przedmiocie określenia wysokości podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej Gminie [...] kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 6 marca 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga Gminy [...] (dalej: "Gmina") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 grudnia 2024 r. nr SKO.4104.17.2024 w przedmiocie określenia wysokości podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, w myśl § 2 cytowanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd bada czy spełnione zostały przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi. Skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest bowiem m. in. od istnienia po stronie podmiotu wnoszącego skargę legitymacji procesowej. Sąd wyjaśnia, że kwestia legitymacji procesowej jednostki samorządu terytorialnego do wniesienia skargi sądowoadministracyjnej w sytuacji, gdy jej organ wykonawczy został zobowiązany przepisami prawa do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej, została przesądzona w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. I OPS 2/15. W uchwale podkreślono, że w demokratycznym państwie prawnym niedopuszczalna jest wykładnia przepisów prawa, zgodnie z którą jednostka samorządu terytorialnego realizując poprzez swoje organy powierzone jej zadania z zakresu administracji publicznej, najpierw jest władna w sposób władczy i jednostronny kształtować sytuację prawną podmiotów od niej niezależnych, a następnie jest uprawniona do wnoszenia środków zaskarżenia od podejmowanych przez te organy decyzji. Stworzenie jednostkom samorządu terytorialnego prawnej możliwości dochodzenia swego interesu przed sądem administracyjnym przeciwko interesowi prawnemu obywatela, który był przedmiotem decyzji organu tej jednostki wydanej w pierwszej instancji naruszałoby standardy demokratycznego państwa prawnego, ponieważ postępowanie takie nie zapewniałoby "równości broni" jego stronom oraz podważałoby zaufanie do organów władzy publicznej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ wykonawczy Gminy był organem właściwym do wydania decyzji w sprawie indywidualnej i prowadził postępowanie administracyjne w pierwszej instancji. Powyższe przesądza o braku legitymacji Gminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym w administracyjnym toku instancji w obrębie tej samej sprawy administracyjnej, w której organ wykonawczy tej Gminy orzekał w I instancji. Skarga wniesiona przez jednostkę samorządu terytorialnego, której organ wydał orzeczenie w pierwszej instancji, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.