I SA/Rz 142/23

WyrokWSA w Rzeszowie2023-06-06

Skład orzekający: Grzegorz Panek, Małgorzata Niedobylska, Tomasz Smoleń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zasadnie pozostawił wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia przez wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego dotyczącego wypłaty zysków spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, które wcześniej były opodatkowane jako przychód z działalności gospodarczej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie miał podstaw do pozostawienia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia. Zdaniem Sądu, przedstawiony przez wnioskodawczynię opis stanu faktycznego oraz informacje udzielone w odpowiedzi na pytania organu były wystarczające do merytorycznego ustosunkowania się do kwestii opodatkowania wypłaty zysków. Organ interpretacyjny nie ma prawa do czynienia własnych ustaleń faktycznych i powinien dążyć do udzielenia odpowiedzi merytorycznej, a nie traktować uzupełnianie wniosku jako cel sam w sobie.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący opodatkowania wypłaty środków pieniężnych ze spółki z o.o., które wcześniej były opodatkowane jako przychód z jej jednoosobowej działalności gospodarczej przed przekształceniem w spółkę. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwał do uzupełnienia wniosku, domagając się doprecyzowania charakteru prawnego planowanej wypłaty. Po nieuzupełnieniu wniosku w sposób satysfakcjonujący organ, Dyrektor KIS pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Wnioskodawczyni wniosła skargę, zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 stycznia 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 21 października 2022 r. i zasądził od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A.R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 stycznia 2023 r., nr 0115-KDIT1.4011.458.2022.3.MT w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 października 2022 r., nr 0115-KDIT1.4011.458.2022.2.MR, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej A.R. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) postanowieniem z 2 stycznia 2023 r. nr 0115-KDIT1.4011.458.2022.3.MT, po rozpatrzeniu zażalenia A.R.(dalej: Wnioskodawczyni/Skarżąca) na postanowienie Dyrektora KIS z 21 października 2022 r. nr 0115-KDIT1.4011.458.2022.2.MR o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 22 lipca 2022 r. do Dyrektora KIS wpłynął wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w którym wskazała, że jest osobą fizyczną, która od 1 kwietnia 2022 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Dochody Wnioskodawczyni uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności podlegały opodatkowaniu na mocy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f. Jednocześnie na podstawie art. 24a ust. 4 u.p.d.o.f. w związku z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.), Wnioskodawczyni była obowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zyski osiągane przez Wnioskodawcę z działalności w części, w jakiej nie były przeznaczane na jej potrzeby prywatne, były kumulowane w ramach działalności tj. nie były przeznaczane i przekazywane do majątku prywatnego Wnioskodawczyni. Środki te służyły bieżącemu finansowaniu oraz rozwojowi działalności. Z dniem 1 kwietnia 2021 r., na podstawie art. 551 ustawy z dnia 15 września 2002 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm., dalej: k.s.h.), Wnioskodawczyni przekształciła się w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Dla potrzeb przekształcenia ustalono wartość przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni. Wartość nominalna udziałów była niższa niż wartość przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni - część majątku przedsiębiorstwa pokryła kapitał zakładowy spółki, a część została przeznaczona na kapitał zapasowy.kapitał zapasowy. Planowana jest wypłata z zysków spółki wypracowanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności. Wypłata zysków nastąpi na podstawie uchwały podjętej na podstawie k.s.h. na nadzwyczajnym lub zwyczajnym zgromadzeniu wspólników. Z treści uchwały będzie wynikało wprost, że wypłacana Wnioskodawczyni kwota będzie stanowiła zyski, jakie wypracowała w ramach prowadzonej działalności przed dniem przekształcenia. W związku z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawczyni zadała następujące pytanie: Czy powstanie przychód podatkowy w przypadku wypłaty wnioskodawcy będącemu udziałowcem środków pieniężnych, które już raz zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), w konsekwencji czy przedmiotowa wypłata środków przez spółkę, będzie dla przekształconego przedsiębiorcy czynnością neutralną podatkowo na gruncie ww. ustawy? W ocenie Wnioskodawczyni, w ramach opisanej wypłaty nie uzyska ona przychodu (dochodu podatkowego, gdyż wypłacone zostaną środki, które już podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Dochód z działalności gospodarczej w związku z art. 14 ust. 1 oraz art. 44 ust. 1 u.p.d.o.f. został opodatkowany przez Wnioskodawczynię na bieżąco w trakcie roku podatkowego. Dyrektor KIS pismem z dnia 16 września 2022 r. w oparciu o art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.) w zw. z art. 14h O.p. wezwał Wnioskodawczynię o doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego, przez wskazanie: a) Jaki status w spółce z o.o. uzyskały zyski wypracowane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni? W szczególności, czy wartości te miały charakter odpowiadający wkładom Wnioskodawczyni do spółki z o.o., czy służyły pokryciu kapitału zakładowego lub innych kapitałów spółki z o.o. (jakich?)? b) Jak wygląda struktura kapitałowa spółki z o.o. powstałej w wyniku przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej? Jakie kapitały zostały utworzone i w jaki sposób były pokryte? Czy wartość majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni odpowiadała wartości nominalnej udziałów objętych przez nią w spółce z o.o. w wyniku przekształcenia, czy była wyższa od wartości nominalnej udziałów? c) Jaki będzie charakter prawny planowanej wypłaty ze spółki z o.o. środków pochodzących z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej i przeniesionych – w wyniku przekształcenia – do spółki z o.o.? W szczególności: ( Z jakiego kapitału (lub innej pozycji bilansowej) spółka z o.o. wypłaci Wnioskodawczyni środki pieniężne? ( Czy wypłata tych środków będzie się wiązała z obniżeniem kapitału zapasowego/rezerwowego spółki z o. o.? Jeśli tak - jaki charakter prawny będzie mieć czynność, w wyniku której zostanie rozwiązany lub obniżony kapitał zapasowy spółki z o.o. i nastąpi wypłata pieniężna na rzecz Wnioskodawczyni? ( Jeżeli wypłata nie nastąpi w ramach relacji prawnej pomiędzy spółką z o.o. a Wnioskodawczynią jako jej wspólnikiem (nie będzie wynikała z posiadania przez nią udziałów w spółce z o.o.) – Czy wypłata ta będzie świadczeniem wzajemnym w ramach określonego stosunku prawnego – jakiego? Czy w zamian za wypłatę na jej rzecz środków spółka uzyska od Wnioskodawczyni inne świadczenie – jakie? ( Jeżeli wypłata nie nastąpi w ramach relacji prawnej pomiędzy spółką z o.o. a Wnioskodawczynią jako jej wspólnikiem i nie będzie świadczeniem wzajemnym – proszę wskazać: Jaki jest cel tej wypłaty? Z jakiego powodu nastąpi wypłata na jej rzecz tych wartości? Czy wypłata będzie świadczeniem w ramach umowy darowizny pomiędzy Wnioskodawczynią a spółką z o.o. (będzie darowizną dla Wnioskodawczyni od spółki z o.o.) albo świadczeniem w ramach innego łączącego Wnioskodawczynię i spółkę z o.o. stosunku prawnego (jakiego)? d) W związku ze wskazaniem w opisie zdarzenia, że uprawnienie do wypłaty zysków wnioskodawcy jest związane z faktem uprzedniego prowadzenia działalności przez wnioskodawcę (...) należy wyjaśnić podstawę prawną istnienia tego uprawnienia. Wnioskodawczyni pismem z 30 września 2022 r. udzieliła odpowiedzi na w/w pytania, lecz organ I instancji stwierdził, że nadesłane uzupełnienie nie wyjaśnia w sposób precyzyjny i jednoznaczny wszystkich okoliczności zdarzenia przyszłego a w szczególności nie wyjaśnia źródła uprawnienia Wnioskodawczyni do uzyskania wypłaty, której dotyczy wniosek i jej charakteru prawnego. Brak jednoznacznych odpowiedzi w odniesieniu do wezwania powoduje zdaniem organu, że opis sprawy przedstawiony we wniosku nie zawiera nadal informacji, które pozwalałyby dokonać oceny stanowiska Wnioskodawczyni oraz wydać interpretację indywidualną w żądanym zakresie. Mając na uwadze powyższe Dyrektor KIS postanowieniem z 21 października 2022 r. nr 0115-KDIT1.4011.458.2022.2.MR pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Wnioskodawczyni nie zgodziła się z postanowieniem Dyrektora KIS i wniosła na nie zażalenie. Zarzuciła, że organ błędnie uznał, że opis zdarzenia przyszłego nie był wyczerpujący i że naruszony został art. 14g § 1 O.p. W wyniku złożonego zażalenia, organ, opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 2 stycznia 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Dyrektor KIS podkreślił, że wystosowane w niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia wniosku miało na celu uzupełnienie wniosku o elementy niezbędne do jego prawidłowego merytorycznego rozpatrzenia i dla prawidłowego wydania (w tym skonstruowania uzasadnienia) interpretacji indywidualnej w zakresie postawionych we wniosku zagadnień. Zdaniem Dyrektora KIS przedstawiony we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji opis budził istotne wątpliwości odnośnie charakteru prawnego planowanej wypłaty środków - tytułu prawnego tej czynności, jej skuteczności prawnej. W ocenie Dyrektora KIS Wnioskodawczyni nie usunęła wszystkich wątpliwości wynikających z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego co uniemożliwiało wydanie interpretacji indywidualnej. Z jednej strony wskazała, że źródłem uprawnienia do uzyskania wypłaty będzie obniżenie kapitału zapasowego, gdy już będzie udziałowcem spółki (po przekształceniu), nie podała jednak jakim rodzajem świadczenia dla wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie planowana wypłata. Wskazała jedynie, że spółka dokona wypłaty na podstawie uchwały na nadzwyczajnym lub zwyczajnym zgromadzeniu wspólników. Z drugiej strony wiąże swoje uprawnienia do uzyskania wypłaty z faktem uprzedniego prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej nie wyjaśniając jednak podstawy prawnej takiego uprawnienia. Zdaniem Dyrektora KIS opis zdarzenia jest niepełny i niespójny Dyrektor KIS podkreślił, że z wniosku i z pisma uzupełniającego do wniosku wynika, że warunki przekształcenia działalności Wnioskodawczyni w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zostały ukształtowane w taki sposób, że objęła udziały o wartości nominalnej niższej niż wartość rynkowa. Oznacza to, że część majątku, która nie pokryła kapitału zakładowego spółki, ale została przekazana na pokrycie kapitału zapasowego będzie mieć charakter odpowiadający agio. W ocenie Dyrektora KIS planowana wypłata części takich środków na rzecz wspólnika budzi wątpliwości w kontekście art. 189 k.s.h. Organ podkreślił, że przepisy dotyczące przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową nie przewidują obowiązku dokonywania przez spółkę przekształconą wypłat odpowiadających wartości zysków bądź części zysków osoby fizycznej, które w wyniku przekształcenia jej działalności w spółkę z o.o. stały się składnikiem majątku spółki przekształconej. Podsumowując Dyrektor KIS stwierdził, że wobec niewyjaśnienia przez Wnioskodawczynię charakteru prawnego problemowej wypłaty zasadnie pozostawiono przedmiotowy wniosek bez rozpatrzenia. W skardze na powyższe postanowienie Wnioskodawczyni - reprezentowana przez radcę prawnego - zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj.: 1) art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14g § 1 O.p., przez ich niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia o pozostawieniu złożonego przez nią wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej bez rozpatrzenia, podczas gdy wniosek ten spełniał wymogi określone w art. 14b § 3 O.p. oraz wszelkie inne wymogi określone przepisami prawa, co umożliwiało organowi uchylenie postanowienia, 2) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym przyjęciu przez organ, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy Skarżąca uchybiła określonemu w art. 14b § 3 O.p. obowiązkowi wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz obowiązkowi przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania przez organ postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia o pozostawieniu wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej bez rozpatrzenia, podczas gdy Skarżąca w sposób wyczerpujący, na początku w treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, zaś następnie również w treści pisma z dnia 30 września 2022 r., przedstawiła zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe, jak również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, co obligowało organ do uchylenia postanowienia pierwszoinstancyjnego. Wywodząc powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Dyrektora KIS z 21 października 2022 r. i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Na potwierdzenie prawidłowości zajętego stanowiska o braku przesłanek do pozostawienia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia Skarżąca powołała szereg interpretacji, które zostały wydane przez organy podatkowe przy analogicznie opisanym stanie faktycznym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie DKIS utrzymujące w mocy postanowienie własne o pozostawieniu wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia. Spór dotyczy oceny zasadności uznania przez DKIS, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., co uniemożliwiło wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 O.p. Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia, na wstępie należy wskazać, że w ramach postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w kształcie jaki został mu nadany przepisami art. 14a-14s O.p. organ powołany do dokonania tego rodzaju urzędowej wykładni jest związany treścią opisu przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego lub zdarzania przyszłego, w który nie może ingerować. Organ interpretacyjny nie ma zatem prawa do czynienia własnych ustaleń faktycznych. W zakresie wymogów, jakie O.p. precyzuje w odniesieniu do wniosków o interpretacje indywidulane należy wskazać, że stosownie do art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obwiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Ustawodawca nie zdefiniował stopnia szczegółowości powyższego opisu, ze względu jednak na cel jaki przyświeca samej interpretacji i zasadom postępowania w którym ma ona zostać wydana, należy stwierdzić, że opis zdarzenia przyszłego lub stanu faktycznego winien zawierać wszystkie te elementy, które z uwagi na treść pytania i odnoszącą się do poruszanej w nim problematyki regulację prawną, są bezwzględnie konieczne do udzielenia na nie odpowiedzi. Poprzez odesłanie zawarte w art. 14 h O.p. do odpowiednich regulacji prawa podatkowego, ustawodawca umożliwił zwrócenie się do wnioskodawcy o uzupełnienie przedstawionego przez niego opisu w niezbędnym zakresie, w oparciu o art. 169 § 1 O.p., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie DKIS uznał, że przedstawiony przez Skarżącą opis stanu faktycznego uniemożliwiał udzielenie odpowiedzi na pytanie - czy powstanie przychód podatkowy w przypadku wypłaty wnioskodawcy będącemu udziałowcem środków pieniężnych, które już raz zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), w konsekwencji czy przedmiotowa wypłata środków przez spółkę, będzie dla przekształconego przedsiębiorcy czynnością neutralną podatkowo na gruncie ww. ustawy? Według DKIS Skarżąca nie uzupełniła skutecznie wniosku, gdyż nie wyjaśniła charakteru planowanej wypłaty. Z jednej strony wskazywała, że źródłem jej uprawnienia do uzyskania opisanej wypłaty będzie obniżenie kapitału zapasowego gdy już będzie udziałowcem spółki (po przekształceniu), jednak nie podała, jakim rodzajem świadczenia dla wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który jest przewidziany w Kodeksie spółek handlowych, będzie planowana wypłata, jaki będzie tytuł prawny tej wypłaty. W konsekwencji w dalszym ciągu nie było możliwe merytoryczne rozstrzygnięcie w postaci interpretacji indywidualnej. Na tej podstawie organ pozostawił wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia. W przekonaniu Sądu stanowisko organu jest nieprawidłowe. W ocenie Sądu na podstawie przedstawionego przez Skarżącą opisu stanu faktycznego oraz informacji udzielonych w odpowiedzi na pytania organu, DKIS dysponował wystarczającą wiedzą, aby ustosunkować się do przedmiotowej kwestii. Przepis art. 14b § 3 O.p. zobowiązywał Skarżącą do przedstawienia we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej własnego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem, tj. tzw. własnej oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W przedmiotowej sprawie Skarżąca przedstawiła w sposób czytelny stan faktyczny, a także własne stanowisko w sprawie. Należy wskazać, że możliwość zwrócenia się o uzupełnienie opisu ma służyć wydaniu interpretacji, a nie być celem samym w sobie, w efekcie realizacji którego, wobec nie przystającego do treści wezwania uzupełnienia, wniosek o wydanie interpretacji zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. W niniejszym przypadku organ podnosi, że spółka z o.o. nie może wypłacać środków na rzecz wspólników bez tytułu prawnego – tytułem tym nie może być sama wola udziałowca. Następnie organ czyni rozważania na gruncie przepisów K.s.h., podkreślając, że nie zezwalają one na zwrot wspólnikom wniesionych wkładów w czasie trwania spółki - tak w całości, jak i w części, przy czym dotyczy to również agio. W sytuacjach wystąpienia agio wkład jest wnoszony częściowo na kapitał zakładowy, a częściowo na kapitał zapasowy (art. 154 § 3 zdanie 2 Kodeksu spółek handlowych), a więc w razie zwrotu agio nastąpiłby właśnie częściowy zwrot wkładu. W sytuacji przekształcenia przedsiębiorstwa osoby fizycznej w spółkę z o.o., gdy wartość przedsiębiorstwa przedsiębiorcy jest większa od wysokości kapitału zakładowego spółki przekształconej deklarowanego w oświadczeniu o przekształceniu, nadwyżka zasila kapitał zapasowy spółki przekształconej. Podkreślić jednak należy, że zapytanie Skarżącej dotyczyło zupełnie innej kwestii, a mianowicie czy powstanie przychód podatkowy w przypadku wypłaty wnioskodawcy będącemu udziałowcem środków pieniężnych, które już raz zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), w konsekwencji czy przedmiotowa wypłata środków przez spółkę, będzie dla przekształconego przedsiębiorcy czynnością neutralną podatkowo na gruncie ww. ustawy? Przenosząc powyższe rozważania na realia analizowanego przypadku, Sąd zauważa, że zaprezentowany we wniosku opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zawierał informacje, które umożliwiały organowi interpretacyjnemu odniesienie się do wymienionych tam okoliczności w zakresie udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie. Skarżąca Spółka opisała przebieg czynności i wskazała sposób dokonania wypłaty – będą to niewypłacone zyski z prowadzonej przez nią przed przekształceniem działalności gospodarczej, znajdujące się na kapitale zapasowym spółki. Skoro wypłata z kapitału zapasowego jest co do zasady możliwa (np. w sytuacji umorzenia udziałów czy zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce), to podstawa prawna dokonania takiej wypłaty przez wspólnika nie ma znaczenia dla określenia, czy uzyskany w ten sposób dochód będzie podlegał opodatkowaniu czy też nie. Od takiej oceny jednak organ się uchylił, co stanowi naruszenie art. 14b § 3 O.p. Oczywistym jest też, że to wnioskodawca ponosi konsekwencje podania we wniosku stanu faktycznego niezgodnego z rzeczywistym. Działanie organu było nieprawidłowe w świetle funkcji, jakie ma pełnić indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, tj. funkcji gwarancyjnej i informacyjnej. W sytuacji skomplikowanych i niejasnych regulacji podatkowych, instytucja ta ma służyć podatnikom w prawidłowym stosowaniu obowiązujących przepisów w prowadzonej przez nich działalności. Zatem w sytuacji, gdy problem podatnika ma charakter realny, organ powinien przede wszystkim rozważyć możliwość udzielenia merytorycznej odpowiedzi (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 października 2018r., I SA/Wr 739/18, dost. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak było podstaw do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji, dlatego zaskarżone postanowienia naruszają przepisy art.14 g § 1 i 14 b § 3 O.p. oraz art. 14 h w zw. z art. 169 O.p. Ponownie rozpoznając wniosek o wydanie interpretacji, organ zobowiązany będzie ocenić prawidłowość stanowiska przedstawionego przez stronę. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. - dalej P.p.s.a.) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., przy czym na zasądzoną kwotę [...]zł składają się: kwota wpisu uiszczonego od skargi ([...] zł) i wynagrodzenie pełnomocnika - doradcy podatkowego ([...] zł) – na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018r. poz. 265).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło