I SA/Rz 146/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od 15 listopada 2021 r. do 11 stycznia 2022 r. - postanawia - odrzucić skargę I SA/Rz 146/22 Uzasadnienie B. K. (dalej: Skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2022r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od 15 listopada 2021r. do 11 stycznia 2022r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawy o ustalenie uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada czy skarga jest dopuszczalna, tj. m.in. czy podlega kognicji sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – dalej: P.p.s.a.). Skardze BK nie można było nadać dalszego biegu, ponieważ sprawa, której dotyczy, jak prawidłowo zauważył organ w odpowiedzi na skargę, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach kontroli legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania wydanego przez ZUS w sprawie o ustalenie uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Objęte skargą postanowienie wpadkowe nie podlega bowiem zaskarżeniu zażaleniem (o czym Skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ), nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a) i co za tym idzie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Nadmienić należy, że sprawy dotyczące zasiłków chorobowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, prowadzi Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a poddano je kontroli sądów powszechnych na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego, jako sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. Właściwość sądów administracyjnych nie została przez ustawodawcę przewidziana. Nie przysługuje zatem w takich sprawach skarga do sądu administracyjnego, która nie mieści się w katalogu spraw, o jakich mowa w art. 1 i art. 3 § 2 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.